Berner sennenhond

De Berner sennenhond ontwikkelde zich uit hondenlijnen die op boerderijen rond het Zwitserse Bern uiteenlopende taken uitvoerden, zoals vee begeleiden, bewaken en vervoeren. Het is een van de Zwitserse berghondenrassen. Andere sennenhonden kunnen een vergelijkbare driekleur hebben, maar zijn niet hetzelfde ras. Het huidige beeld van een gezelschapshond en de geschiedenis als veelzijdige agrarische werkhond kunnen samen worden begrepen.

Kenmerkend zijn de lange zwarte vacht met geelbruine en witte aftekeningen, het grote lichaam, de brede kop en de hangoren. De witte bles en het wit op de borst verschillen in breedte tussen individuen. Bij de eveneens driekleurige grote Zwitserse sennenhond zijn onder meer verschillen in vachtlengte te zien. Onderscheid de volle vacht van de werkelijke lichamelijke conditie en let ook op formaatverschillen door geslacht en leeftijd.

De drie kleuren zwart, geelbruin en wit komen ook bij andere Zwitserse berghonden voor; driekleur alleen bewijst dus niet dat het een Berner is. Door de lange vacht, de beharing rond de hals en aan de benen en de algehele verhoudingen samen te bekijken, wordt vergelijken met de kortharige grote Zwitserse sennenhond gemakkelijker. De witte delen midden op het gezicht en op de borst verschillen per dier. Beschrijf grote volwassen honden en kleine pups niet alsof zij dezelfde lichaamsvorm hebben en houd ook rekening met de werkelijke conditie onder de vacht.

Ook wanneer de hond graag met mensen leeft en werkt, garandeert de indruk van een rustige reus niet dat ieder contact veilig is. Een groot opgewonden lichaam kan mensen of kleine dieren duwen; oefen daarom rustige ontmoetingen en lopen aan de lijn met beloningen. Wandelen, snuffelen en passend spel zijn nodig. Bereid ook tijd alleen zo voor dat het individuele dier er prettig aan kan wennen.

Controleer klitten in de lange vacht en ondervacht en de huid en pas activiteitstijden, schaduw en water aan warme perioden aan. Dwing een grote hond in de groei niet tot zware lasten of herhaald springen. Zorg voor niet-gladde doorgangen en rustplaatsen passend bij het volwassen formaat en controleer de lichamelijke conditie, de gang en gegevens van daadwerkelijke gezondheidsonderzoeken samen. Rasreputatie en individuele gezondheid moeten afzonderlijk worden bekeken.