Dwergschnauzer

Deze beschrijving van de schnauzer richt zich, passend bij de hoofdfoto, op de dwergschnauzer. Het ras ontwikkelde zich in Duitsland door selectie met standaardschnauzerlijnen en kleinere honden; de geschiedenis verbindt het aanpakken van kleine knaagdieren op boerderijen met gezelschap. Registratie en lichaamsgrootte verschillen van die van de middenslag- en riesenschnauzer, zodat niet alle schnauzers als honden van één formaat moeten worden voorgesteld.

De ruwe bovenvacht, duidelijke baard en wenkbrauwen en compacte, hoekige lichaamsindruk zijn kenmerkend. Er komen onder andere peper-en-zout, zwart-zilver en zwart voor. De baard en beenbeharing kunnen door trimmen in vorm worden gebracht en zijn niet overal even lang. Oren en staart kunnen van nature of door een eerdere ingreep verschillend gevormd zijn; presenteer daarom niet één vorm als verplicht.

Baard en wenkbrauwen maken de schnauzer herkenbaar, maar de indruk verandert sterk met de lengte en vorm van de verzorgde vacht. De standaardschnauzer, dwergschnauzer en riesenschnauzer verschillen in registratie en lichaamsgrootte; dezelfde baard betekent dus niet hetzelfde formaat. Peper-en-zout ontstaat door een mengeling van lichte en donkere haren en moet worden onderscheiden van verkleuring door aarde of grijs licht. Vermeldt de foto de juiste groottevariant, bekijk die informatie dan samen met het hele lichaam.

Veel individuele honden zijn nieuwsgierig naar hun omgeving, reageren op bewegingen en geluiden en leren graag opdrachten met mensen. Terrierachtig speur- en achtervolggedrag kan voorkomen, dus begeleid ontmoetingen met kleine dieren. Maak van waakzaamheid geen vaststaand oordeel dat iedere hond agressief tegenover iedereen is. Oefen lopen aan de lijn en tot rust komen met beloningen en bied ook tijd om zelfstandig te rusten.

Controleer of voedsel in de baard en rond de bek achterblijft en stem de verzorging van de ruwe vacht af op het dier en zijn dagelijkse leven. Dwing geen onprettige behandeling af omwille van het uiterlijk en laat het dier geleidelijk wennen aan aanraking van poten en bek. Ook kleine honden hebben voldoende wandelen, snuffelen en passend spel nodig. Stem voeding en activiteit af op leeftijd, lichamelijke toestand en gezondheidsgegevens.