Minivarken

Minivarken is internationaal geen rasnaam voor één identieke afstamming. Hangbuikzwijnen, verschillende kleine lijnen en kruisingen worden soms op basis van hun kleine indruk samengenomen. Het is een type tam varken en verschilt van het kleine wilde dwergzwijn. Verkooptermen als teacup zijn geen registratienamen die de volwassen grootte garanderen.

De werkelijke lijn en de bandbreedte van volwassen afmetingen zijn belangrijker dan de aanduiding mini. Onder dezelfde verkoopnaam kunnen uiteenlopende afstammingen vallen, zodat uiterlijk alleen geen gebruiksdoel of langdurige verzorgingskosten voorspelt.

Vachtkleur, oorvorm en de verhoudingen van snuit en romp verschillen per lijn. Jonge varkens lijken klein en rond, maar na het opgroeien zijn hoofd en romp veel groter. Een klein dier op een foto wordt niet vanzelf als volwassen beschouwd; zonder grootte van de ouders, leeftijd en afstamming is het eindgewicht moeilijk precies te voorspellen. Klein houden door uithongering is niet passend.

De representatieve foto toont één voorbeeld van een klein tam varken. Huidplooien en buikvorm verschillen met lijn, houding en conditie; een ronde buik betekent niet automatisch een gezonde lichaamsbouw. Bij vergelijking van jongen en volwassenen wordt de leeftijd op het fotomoment nagegaan.

Het is een sociaal dier dat met de snuit tegen grond en voorwerpen duwt, ruikt, onderzoekt en relaties met andere varkens vormt. Gewenning aan mensen en het leren van eenvoudige signalen betekenen niet dezelfde levensbehoeften als een hond. Wroeten en voedsel zoeken zijn basisgedrag van varkens, niet alleen spel of een slechte gewoonte.

Ook na gewenning aan binnenleven blijven ruiken, graven en omwoelen nodig. Om het dagelijks gedrag te begrijpen, wordt gekeken naar voldoende bewegingsruimte en materiaal om te onderzoeken, in plaats van alleen beschadigde spullen als koppigheid te beschrijven.

Voor adoptie worden binnen- en buitenruimte voor de volwassene, omheining, grond om te onderzoeken en omstandigheden voor gezelschap voorbereid. Voeding wordt niet uitsluitend op honden- en kattenvoer of menseneten gebaseerd; varkensvoeding passend bij leeftijd en conditie is nodig. Klauwen, huid en lichaamsconditie worden gevolgd, met een dierenarts die varkens kan behandelen en een langdurig zorgplan.

Een realistisch plan voor andere dieren, geluid, geur en ruimte is nodig. Uithongeren om de grootte te beperken is geen gezonde verzorging; als volwassen afmetingen niet kunnen worden opgevangen, worden de omstandigheden voor een adoptiebesluit opnieuw bekeken.