Sibirya çizgili sincabı

Bu madde, Kore Yarımadası'nda görülebilen Sibirya çizgili sincabını ele alır. Kaynaklara göre Eutamias sibiricus veya eski cins adıyla Tamias sibiricus olarak yazılır. İngilizce squirrel sözcüğü kızıl sincap gibi çeşitli ağaç sincaplarını da kapsar; bu sözcükle bulunan bütün fotoğraflar bu türün görüntüsü olarak kullanılamaz. Kuzey Asya ormanlarında ve orman kenarlarında yaşar; yerde, kaya çatlaklarında ve ağaçlar arasında hareket eder. Yaprak döküntüsü ve çalılık bulunan orman tabanı besin arama ve saklanma alanıdır. Avrupa'nın bazı bölgelerindeki popülasyonlar insanlarca getirilmiştir; doğal yayılış kayıtlarından ayrılmalıdır.

Kahverengi tonlardaki sırtında açık ve koyu boyuna çizgiler yan yana uzanır; karın tarafı daha açıktır. Sırtı tek renk görünen ağaç sincaplarıyla karşılaştırıldığında çizgiler önemli bir tanıma işaretidir. Yanak içindeki keseler geçici olarak besin tutabilir; şişkin yanak kalıcı baş biçimi değildir. Uzun kuyruk hareket sırasında denge sağlar, ancak maymun kuyruğu gibi nesnelere dolanıp kavramaz. Ön ayaklarıyla besin tuttuğu fotoğraflarda parmakları ve tırnakları incelenebilir. Kıl rengi ve gövdenin dolgunluğu ışığa, mevsime ve besin durumuna göre değişebilir.

Tohum ve meyve toplamasıyla bilinir, ancak küçük hayvansal besinlerden de yararlanır. Bulduğu besinin hepsini hemen orada yemez; yanak keselerine koyup taşır veya depolar. Bu davranış, mevsimlere göre değişen besinleri kullanma biçimiyle ilişkilidir. Etkinliği çoğunlukla gündüz görülür; orman tabanında koşarken ağaçlara ve kayalara çıkar. Kışın yuvada yaşaması ve depoladığı besinleri kullanması, hiç uyanmadan sürekli uyuduğu şeklinde basitleştirilmemelidir. Aynı yerde birden çok birey görülse bile sosyal ilişkileri anlamak için besinin biriktiği koşullara ve bireyler arası mesafeye bakılmalıdır.

Ormanda karşılaşıldığında insan atıştırmalıkları veya kuruyemişlerle yakına çağırmak yerine kendi besinini aramasını gözlemleyin. Küçük olması yakalamaya veya dokunmaya izin vermez. Fotoğraflarda sırt çizgilerini, kuyruğu ve besin tutan ön ayakları birlikte kaydetmek diğer sincaplarla karışıklığı azaltır. Orman tabanındaki yapraklar, devrilmiş ağaçlar ve yuva girişlerinin çevresi hareket ve saklanma için kullanılır; temizlenmemeli veya kapatılmamalıdır. Getirildiği bölgelerde sevimli görünümünden bağımsız olarak yerel ekosisteme etkisi değerlendirilir. Bakım altındaki hayvanların kaçışını ve yabani hayvanların hareketini aynı doğal yayılma olarak ele almamak önemlidir.