Dwergkeeshond

De dwergkeeshond is uit Noord-Europese spitsen geselecteerd als kleine gezelschapshond. De historische regio Pommeren valt niet precies samen met huidige landsgrenzen en houdt verband met gebieden in Duitsland en Polen. Hoewel het ras bekend werd door de voorkeur van het Britse koningshuis, moet het niet worden beschreven als een hond die oorspronkelijk uitsluitend voor royalty werd gemaakt. Selectie op klein formaat en verspreiding van het ras kunnen afzonderlijk worden bekeken.

Kenmerkend zijn een weelderige dubbele vacht, kleine rechtopstaande oren en een over de rug gedragen staart. Naast oranje komen onder meer wit, zwart en crème voor. Een rond teddybeerkapsel is door mensen geknipt en kan de natuurlijke vorm van snuit en oren verbergen. Het onderscheid tussen vachtvolume en echt lichaamsformaat helpt de bouw van een kleine volwassen hond te begrijpen.

Een groeiende dwergkeeshond kan slanker lijken doordat de volle ondervacht en kraag van een volwassen dier minder ontwikkeld zijn. Seizoensgebonden verharen, leeftijd en vachtverzorging veranderen allemaal de indruk van een foto. Deel ronde teddybeergezichten en langere, vosachtige gezichten niet automatisch in als verschillende rassen. De vacht kan de werkelijke positie van het kleine lichaam en de rechtopstaande oren verbergen. Daarom helpen een foto van het hele lichaam en de leeftijd op het moment van fotograferen.

Het is een actieve gezelschapshond die de omgeving in de gaten houdt en op geluid en beweging reageert. Blaffen varieert met situatie en ervaring, bijvoorbeeld waakzaamheid, opwinding of iets vragen. Een klein formaat betekent dus niet dat de hond altijd veel blaft. Naast spelen met mensen heeft hij gelegenheid nodig om te snuffelen en zelfstandig te rusten. Een zelfverzekerde uitstraling betekent niet dat het veilig is een onbekende grote hond te benaderen.

Controleer zowel de ondervacht als de bovenvacht op klitten, vooral op plekken met wrijving, en trek niet hard aan het haar. Ga er niet eenvoudig van uit dat kort scheren alle hitteproblemen oplost, maar pas schaduw, water en activiteitstijden aan. Richt looproutes thuis zo in dat de kleine hond niet van hoge plekken springt en help hem wennen aan prettige, zachte aanrakingen in plaats van stevig vastpakken.