Shih tzu

De shih tzu ontwikkelde zich uit kleine Tibetaanse honden en de gezelschapshondencultuur van het Chinese hof. De naam verwijst naar de leeuw, maar zijn geschiedenis betreft een kleine hond bij mensen en geen grote jachthond. Hofverhalen en moderne stamboomgegevens moeten worden onderscheiden: de liefde van een keizer verklaart niet het karakter en de gezondheid van ieder huidig dier.

Kenmerkend zijn een korte snuit, ronde kop en lang haar rondom het gezicht. Er zijn verschillende kleuren en patronen; kort geknipt haar met zichtbare ogen oogt anders dan een lange showvacht. Korte neus en blootliggende ogen zijn niet alleen schattig: ook ademhalings- en oogcomfort tellen mee.

De uitdrukking chrysantengezicht helpt onthouden hoe haar rond ogen en neus in verschillende richtingen groeit. Opgebonden of kort geknipt haar toont ogen en snuit meer en laat dezelfde hond anders lijken. Een plat gezicht maakt hem niet hetzelfde ras als een lhasa apso, pekinees of andere kleine hond. Verhouding tussen kop en snuit, romplengte en vachttoestand verduidelijken samen de bouw op foto's.

Geselecteerd als gezelschapshond kan hij contact met mensen zoeken, maar hij is niet volledig zonder agressie of een hond die nooit blaft. Laat hem onbekende aanraking vermijden en leer communicatie met spel en korte beloonde trainingen. Een rustige foto betekent geen gebrek aan bewegingsbehoefte: bied wandelingen en verkenning passend bij leeftijd en conditie.

Controleer haar dat in ogen prikt, bewegen belemmert of dicht bij de huid klit. Houd bij warmte rekening met de ademhalingsbelasting van de korte neus en gebruik koele uren en schaduw. Doe luidruchtig ademen niet af als normaal rasgeluid; bespreek ongemak tijdens activiteit met een dierenarts. Pas dagelijks leven en verzorging aan de werkelijke toestand aan.