Cavia

Ondanks de naam guinea pig is het geen varken uit het Afrikaanse Guinee, maar een knaagdier dat in Zuid-Amerika is gedomesticeerd. De hier beschreven Cavia porcellus is een huisdier- en landbouwlijn en wordt onderscheiden van wilde verwante cavia's. Het dier heeft een lange relatie met mensen in de Andes en is later voor verschillende doelen naar andere gebieden gebracht. Kortharige, langharige en gekrulde rassen horen bij die geschiedenis. Een tamme cavia in een grasveld loslaten is geen terugkeer naar het oorspronkelijke natuurlijke leefgebied. Het uitgangspunt is dat gehouden rassen op foto's en verspreidingsgegevens van wilde verwanten niet worden vermengd.

Het lichaam is gedrongen en de benen zijn kort; een duidelijk zichtbare staart ontbreekt. Kleine ronde oren, zijwaartse ogen en snijtanden om voedsel af te bijten zijn te bekijken. Ook het ontbreken van lange konijnenoren of grote hamsterwangzakken biedt een vergelijking. Kleur en haarlengte verschillen sterk per ras, zodat een driekleurig dier geen standaard voor alle cavia's is. Lang haar verbergt de lichaamsomtrek en maakt beoordeling van overgewicht of werkelijke grootte vanaf een foto moeilijk. Het verschil in aantal tenen tussen voor- en achterpoten kan tijdens natuurlijk lopen worden bekeken, zonder het dier geforceerd om te draaien.

De cavia kauwt lang op plantaardig voedsel en maakt met verschillende geluiden en gebaren contact met andere dieren. Een cavia kan reageren op bekende geluiden van voer klaarmaken, maar één roep wordt niet steeds als dezelfde emotie vertaald. Sociaal leven met passende soortgenoten is belangrijk en betekent niet dat onverenigbare dieren zomaar samen worden gezet. In een omgeving met schuilplaatsen wisselen onderzoeken en rusten elkaar af. Stilvallen of schuilen na plots geluid kan als waakzaamheid van een kleine planteneter worden gezien. Ook de relatief ontwikkelde toestand bij de geboorte verschilt van sommige kleine knaagdieren die kaal worden geboren.

Een soortgeschikt dieet met voldoende vezels en een passende hoeveelheid vitamine C is belangrijk. Dat cavia's zelf onvoldoende vitamine C maken, betekent niet dat willekeurig hoge doses moeten worden bijgevoerd; het concrete dieet wordt bij de toestand nagegaan. Er worden een ruim loopoppervlak, schuilplaatsen en een droge rustplek aangeboden en valgevaar wordt beperkt. Bij optillen worden romp en achterhand stabiel ondersteund in plaats van het dier te laten hangen. Foto's benoemen dat het een gehouden dier is; inzicht in de werkelijke verzorgingslast van lang haar beperkt keuzes die alleen op uiterlijk berusten.