Siberische grondeekhoorn

Dit onderwerp betreft de Siberische grondeekhoorn die op het Koreaanse Schiereiland voorkomt. Bronnen gebruiken Eutamias sibiricus of de vroegere geslachtsnaam Tamias sibiricus. Het Engelse squirrel omvat ook rode eekhoorns en andere boombewonende eekhoornsoorten, zodat niet elke zoekfoto als dit dier mag worden gebruikt. Het leeft in Noord-Aziatische bossen en bosranden en beweegt over de grond, tussen rotsspleten en in bomen. Een bosbodem met bladeren en struiken biedt voedsel en schuilplaatsen. Sommige Europese populaties zijn door mensen ingevoerd en worden onderscheiden van gegevens uit het natuurlijke bereik.

Op de bruinige rug lopen lichte en donkere lengtestrepen naast elkaar; de buik is relatief licht. Vergeleken met dieren met een ogenschijnlijk effen rug, zoals de rode eekhoorn, zijn de strepen een belangrijk herkenningskenmerk. Wangzakken aan de binnenkant kunnen tijdelijk voedsel bevatten: bolle wangen zijn geen blijvende hoofdvorm. De lange staart helpt bij evenwicht tijdens het bewegen, maar wikkelt zich niet als een apenstaart grijpend om voorwerpen. Foto's van voedsel in de voorpoten laten vingers en klauwen zien. Kleur en rondheid kunnen veranderen met licht, seizoen en voedingstoestand.

Het dier is bekend door zaden en vruchten verzamelen, maar gebruikt ook klein dierlijk voedsel. Het eet niet alles meteen waar het wordt gevonden: het draagt eten in wangzakken of slaat het op. Dat houdt verband met het benutten van voedsel dat per seizoen verandert. Activiteit is vooral overdag zichtbaar, wanneer het over de bosbodem rent en op bomen en rotsen klimt. Winterleven in holen en gebruik van voorraden worden niet vereenvoudigd tot ononderbroken slapen zonder wakker te worden. Ook als meerdere dieren op één plek te zien zijn, moeten voedselconcentratie en onderlinge afstand worden bekeken om sociale relaties te begrijpen.

In het bos wordt het zelfstandig zoeken bekeken in plaats van dieren met menselijke snacks of noten dichtbij te lokken. Een klein lichaam rechtvaardigt geen vangen of aanraken. Rugstrepen, staart en voorpoten die voedsel vasthouden samen vastleggen beperkt verwarring met andere eekhoornachtigen. Bladeren, omgevallen bomen en de omgeving van holingangen dienen voor beweging en dekking en worden niet opgeruimd of geblokkeerd. In ingevoerde gebieden wordt de ecosysteeminvloed los van het schattige uiterlijk beoordeeld. Ontsnapping van gehouden dieren en verplaatsing van wilde dieren worden niet als dezelfde natuurlijke uitbreiding behandeld.