Halsbandpekari

De halsbandpekari behoort tot de pekarifamilie, niet tot de varkensfamilie. Het is een afzonderlijke Amerikaanse lijn met een varkenachtig uiterlijk en wordt ook Dicotyles tajacu genoemd.

De halsbandpekari is een Amerikaanse pekariachtige met een andere afstamming dan het tamme varken. Afhankelijk van de bron worden Pecari tajacu en Dicotyles tajacu gebruikt. Het Engelse javelina verwijst naar het varkenachtige dier, niet naar een buitenlevend tam varken of wildzwijnenras.

De naam verwijst naar donkere haren en een lichte band bij hals en schouders. De staart is korter dan bij varkens.

Kenmerkend zijn een korte staart, donkere ruwe haren en een lichte band van hals naar schouder. Houding en licht kunnen de band minder zichtbaar maken. Een klein rond lichaam wordt niet met een tamme big verward; snuit, staart en groep worden samen bekeken.

Het dier leeft in groepen en gebruikt plantaardig en ander uiteenlopend voedsel. Geuren en geluiden dienen voor contact met groepsgenoten.

Groepsleden communiceren via geur en geluid en verplaatsen zich op zoek naar eten. Planten zoals cactussen in droge streken kunnen worden gebruikt, maar voedsel verschilt per regio. Naar mensen toelopen garandeert geen vriendelijk karakter en kan voortkomen uit gewenning aan voer.

Het dier gebruikt verschillende omgevingen van droge streken tot bossen. Een varkenachtig uiterlijk maakt het niet tot een tam ras en rechtvaardigt geen beschrijving met de houderijvoorwaarden van varkens.

Menselijk voer kan groepsgedrag en benaderingsafstand veranderen, zodat niet op eigen initiatief wordt gevoerd. Groepen uit droge gebieden en bossen worden niet tot hetzelfde landschap beperkt. Bij observatie worden bewegingen niet doorkruist, jongen niet benaderd en veilige afstanden aangehouden.