Kot balijski

Kot balijski rozwinął się w USA z długowłosej cechy linii syjamskich. Nazwa łączy elegancję z tańcem Bali, nie oznacza dzikiego kota ani gatunku endemicznego wyspy. Nazwy grupujące kolory i długowłose linie różnią się zakresem między organizacjami. Nawet przy tych samych pointach trzeba rozróżniać wzorce włosa i ciała Syjamskiego, Balijskiego i Himalajskiego. Zdjęcie nie dowodzi rodowodu.

Typowe są długie smukłe ciało, klinowata głowa, niebieskie oczy, pointy, miękka półdługa sierść i puszysty ogon. Proporcje różnią się od długowłosych pointów o okrągłej krótkiej twarzy perskiej. Włos zmienia się z wiekiem i porą roku, a pointy wyostrzają ze wzrostem. Patrz razem na objętość futra i rzeczywiste smukłe linie. Jeden sfotografowany kolor nie reprezentuje wszystkich.

Opisuje się kontakt ludzki oraz aktywną zabawę i eksplorację. Bliska historia syjamska nie znaczy takiej samej głośności lub upodobań dotyku u wszystkich. Oddziel obserwację z góry od zejścia do zabawy. Odsuwanie ciała lub kładzenie uszu sygnalizuje przerwanie dotyku i obserwację. Elegancja nie gwarantuje spokoju.

Sprawdzaj kołtuny, skórę, ogon i brzuch, czesząc wygodnie. Zapewnij zabawę, wysokie trasy i cichą kryjówkę. Długi włos nie wymaga jednakowo częstych kąpieli: liczy się stan realny. Nie gwarantuj rasy bez alergii. Zdjęcie pokazuje smukłe syjamskie ciało i długi włos, bez zrównania z płaską twarzą himalajską.