Kot birmański

Kot birmański słynie z tradycji świątyń Myanmaru, ale legendy nie dowodzą całości pochodzenia współczesnej rasy. Hodowla we Francji i późniejsze rejestry są ważnymi częściami nowoczesnej historii. Podobnie nazwany burmski to odrębna krótkowłosa rasa o innych wzorcach. Przydomek świętego kota jest opowieścią kulturową, nie szczególną zdolnością charakteru czy zdrowia. Opis i zdjęcie powinny łączyć się z osobnikiem o sprawdzonym źródle.

Typowe są niebieskie oczy, pointy, białe rękawiczki na czterech łapach i półdługa sierść. Barwy ciała i pointów różnią się i mogą stawać się wyraźniejsze podczas wzrostu. Białe stopy nie czynią każdego Ragdolla lub innego pointa kotem birmańskim. Symetria rękawiczek dotyczy wystaw, nie ocenia szczęścia czy zdrowia. Patrz także na proporcje twarzy, ciała i ogona.

Opisuje się bliskość ludzi i spokojny kontakt. Spokój nie gwarantuje możliwości noszenia w każdej chwili. Szanuj tempo podejścia i odwrót na odpoczynek. Zabawa i eksploracja wysokości pozostają potrzebne; czas przyzwyczajenia do innych zwierząt jest indywidualny. Legenda świątynna nie zastępuje dowodów zachowania o braku agresji.

Kontroluj kołtuny półdługiej sierści, pachy i brzuch oraz skórę i ciało pod futrem. Dziel czesanie na krótkie przyjemne chwile według reakcji. Zapewnij wysokości, kryjówki i wygodne dojście do wody i kuwety. Zdjęcia pokazują razem rękawiczki, pointy i głowę; brązowa krótka sierść burmskiego nie jest przykładem tej rasy. Rodowód i deseń nie gwarantują życia bez chorób.