Kot syberyjski

Kot syberyjski łączy historię regionalnych kotów rosyjskich z nowoczesną rejestracją rasy domowej. Dawne opowieści i rzeczywiste dokumenty wystaw oraz hodowli są różnymi źródłami. Syberyjski wizerunek nie oznacza bezpiecznej ekspozycji każdego kota na skrajny mróz. Niektóre organizacje wyróżniają pointy inną nazwą: sprawdź zakres rejestru. Wielkość i długi włos nie czynią jednej rasy z Maine Coonem lub norweskim leśnym.

Typowe są mocne ciało, miękko zaokrąglona głowa i gęste futro wielowarstwowe. Kryza, ogon i włos nóg zmieniają się z sezonem i wzrostem. Są różne barwy, a objętość może powiększać pozorną sylwetkę. Trójkątna głowa norweskiego i kwadratowa kufa Maine Coona pomagają porównywać całość. Budowa jednego sfotografowanego osobnika nie jest średnią dla wszystkich dorosłych kotów.

Opisuje się tendencję do czerpania przyjemności z eksploracji, zabawy i kontaktu z ludźmi. Wizerunek dużego kota zimnego regionu różni się od indywidualnego charakteru. Daj wybór wspinania i odpoczynku wysoko oraz dostosuj spotkania z obcymi zwierzętami do reakcji. Obfite futro nie oznacza ciągłego spokoju i małej ruchliwości. Wybrany kontakt i samotny czas są częściami życia.

Pielęgnuj gęsty włos, obserwując linienie, kołtuny i szczególnie podszerstek. Przygotuj solidne podparcia, legowiska i kuwety dla dużego ciała. Żaden syberyjski nie gwarantuje braku alergii u wszystkich; alergeny nie zależą tylko od długości włosa. Nie reklamuj medycznych zalet nazwą rasy. Tekst i zdjęcie odpowiadają realnej barwie i sylwetce bez przypisywania wszystkim jednakowego włosa i charakteru.