Korat

Korat wiąże się z tajską tradycją kotów, szczęścia i darów. Tajskie poematy i współczesne rejestry hodowlane są różnymi źródłami tła. Podobny obraz nie potwierdza całego dawnego rodowodu dzisiejszego kota. Rosyjski niebieski i kartuski są odrębne mimo podobnej barwy. Jeden kolor nie określa miejsca urodzenia i pochodzenia.

Krótki niebieskoszary włos ze srebrnymi końcami, sercowata twarz i zielone oczy dorosłych są typowe. Oczy i proporcje młodych się zmieniają. Połysk zależy od światła i obróbki; jedna jasność zdjęcia nie stanowi wzorca. Ciało jest mocne i harmonijnie zbudowane. Sam szary kolor nie wystarcza do rozpoznania rasy. Patrz na głowę, uszy i strukturę włosa.

Opisywane są kontakt i zabawa. Cisza i samodzielne oddalenie też należą do życia kota. Tradycyjne określenie kot przynoszący szczęście nie gwarantuje stałej łagodności ani miłości do dotyku. W nowym miejscu daj czas na zapachy i wybór podejścia. Oddziel ogólne opisy organizacji od doświadczenia i relacji osobnika.

Delikatnie pielęgnuj krótki włos i sprawdzaj skórę i ciało. Zapewnij zabawę, wysokie miejsca i ciche kryjówki. Nie polecaj wszystkim produktów i suplementów na srebro. Zdjęcie sprawdzaj przez oczy, włos i proporcje, rodowód osobno w rejestrze. Nie zastępuj inną niebieskoszarą rasą; połącz tekst z potwierdzonym tajskim koratem.