Bernardyn

Bernardyn wiąże się z dużymi psami używanymi w hospicjach przy alpejskich przełęczach. Odróżniać historyczne szukanie drogi i pomoc ludziom od profesjonalnego ratownictwa dziś. Beczka z alkoholem na szyi jest symbolem obrazów i kultury popularnej, nie wymaganym sprzętem każdego rzeczywistego psa ratowniczego. Rozważać zmiany od hospicjów do rejestru współczesnego.

Charakterystyczne są duże ciało, szeroka głowa, opadające uszy i skóra pyska oraz biało-rudawe wzory. Są krótko- i długowłose; nie ograniczać do jednej długości. Znaczenia różnią się, podobnie proporcje szczenięcia i wielkiego dorosłego. Duża twarz z przodu nie ocenia wymaganej przestrzeni.

Krótki i długi włos są formami jednej rasy z różnymi białymi i rudobrązowymi znaczeniami. Motyw beczki jest przedstawieniem kulturowym: nie dorysowywać jej do zdjęcia ani nie uznawać za obowiązkową. Cała głowa i ciało pokazują proporcje tracone w zbliżeniu. Rekordowa masa nie jest średnią rasy.

Spokój i bliskość ludzi nie czynią łagodnego olbrzyma gwarancją wszystkich spotkań. Waga i siła pobudzenia mogą pchnąć ludzi. Uczyć za pomocą nagród spokojnego powitania, czekania i chodzenia na smyczy; dorośli nadzorują dzieci. Historia ratownictwa nie daje każdemu spontanicznego ratowania.

Przygotować duże nieśliskie powierzchnie ruchu i spania dla dorosłego. Nie zmuszać młodych dużych do nadmiernych skoków lub długich sprintów; dostosować do wzrostu. Sprawdzać pysk, włos, łapy i skórę oraz wodę, cień i wentylację w upale. Jedzenie, kondycję, chód i dokumentację zdrowia oceniać jednostkowo.