Kapibara wielka

Kapibara to duży południowoamerykański gryzoń należący do tej samej szerokiej linii co kawie. Hasło dotyczy Hydrochoerus hydrochaeris, odróżnianego od zapisów innych bliskich gatunków kapibar. Wykorzystuje otoczenie rzek, jezior i mokradeł, gdzie je trawę i może uciec do wody. Oprócz samej wody ważne są rośliny pokarmowe, miejsca odpoczynku i sezonowe wahania poziomu. Jest znana ze zdjęć kąpieli termalnych w zoo, lecz gorąca woda nie jest koniecznym naturalnym warunkiem siedliska. Scenę stworzoną w placówce odróżnia się od sposobu życia na dzikich mokradłach.

Ma krótką szorstką brązową sierść, masywny tułów i stosunkowo krótkie nogi, bez wyraźnego ogona na zewnątrz. Oczy, uszy i nozdrza są wysoko na głowie, co pomaga obserwować otoczenie po zanurzeniu ciała. Między palcami jest częściowa błona pławna związana z ruchem w wodzie. Ma też stale rosnące siekacze właściwe gryzoniom. Na zdjęciu w wodzie nogi i ciało mogą wydawać się mniejsze, a mokra i sucha sierść mają różne odcienie. Dorosłe i młode razem pomagają porównać rozmiary, lecz jedna scena nie rozstrzyga indywidualnych różnic wzrostu.

To roślinożerca jedzący trawy i rośliny wodne, żerujący pomiędzy brzegiem a lądem. Tworzy grupy i kontaktuje się dźwiękami, zapachami oraz gestami. Zdjęcie z małym ptakiem lub innym zwierzęciem pokazuje chwilową relację, nie dowodzi bezkonfliktowego współżycia ze wszystkimi. Woda służy ucieczce od gorąca i zagrożeń, a młode także przemieszczają się z grupą. Nie utożsamia się trawienia z przeżuwaniem bydła: odróżnia się rozwiniętą fermentację jelitową gryzonia i koprofagię. Pora aktywności i liczebność grupy mogą się zmieniać zależnie od pokarmu, wody i wpływu ludzi.

Ochrona życia kapibary wymaga łącznej oceny połączeń mokradeł i traworośli, jakości wody oraz dostępu do niej. Duże ciało i relacje społeczne wymagają rozległych przestrzeni lądowych i wodnych; spokojny wyraz nie uzasadnia opisu łatwego zwierzęcia domowego. W naturze nie blokuje się ucieczki do wody ani nie dzieli grupy. Przywabianie ludzkimi przekąskami może zmieniać żerowanie i dystans. Podpis zdjęcia wskazuje dzikie pochodzenie lub zoo czy utrzymanie przez człowieka, aby term i kontaktu z ludźmi nie uznać za naturalne życie całego gatunku. Spokój sceny i dobrostan osobnika nie są tym samym osądem.