Stegosaurus

Stegosaurus był stegozaurem późnej jury. Znany roślinożerca północnoamerykańskiej formacji Morrison nie żył jednocześnie z Tyrannosaurus końca kredy. Wczesne badania kładły płyty poziomo, ale lepsze okazy zmieniły interpretację. To pokazuje rolę pierwotnej pozycji oprócz kształtu. Różne gatunki i etapy wzrostu nie mają identycznych płyt.

Mała głowa, szeroki tułów, tylne nogi dłuższe od przednich, duże płyty w rzędach i długie końcowe kolce są typowe. Płyty były kostnymi strukturami skóry, nie przytwierdzonymi do kręgów, mogły rozproszyć się przy fosylizacji. Rozróżnienie płyt i kolców wyjaśnia więcej niż kolczasty dinozaur. Mała głowa nie ocenia inteligencji lub charakteru jednym słowem. Barwa i osłona płyt to rekonstrukcje niewidoczne w szkielecie.

Zęby i szczęki wspierają roślinożerność. Kolce bada się dla obrony, bez odtwarzania każdego ruchu i starcia. Płytom przypisuje się pokaz, temperaturę i inne role. Widoczność nie czyni jednej jedynym celem. Rodzaje roślin i wysokości wymagają budowy i ówczesnej roślinności razem.

Środowisko badają rośliny, inne zwierzęta, cieki i osady wspólnych warstw. Oryginały i kopie uczą, lecz opis materiału precyzuje zdjęcie. Ważna jest kombinacja płyt na grzbiecie, nie buławy, i długich kolców ogona. Obraz jest skamieniałością lub rekonstrukcją, nie żywym zdjęciem. Dawne ilustracje też są owocem badań swej epoki.