Adi siğilli domuz

Adi siğilli domuz, Afrika çayırlarında yaşayan yabani domuzgildir. Afrika’daki bütün yabani domuzlarla aynı tür değildir.

Phacochoerus africanus diğer Afrika yabani domuzlarından ayrılmalıdır. Çöl siğilli domuzu gibi yakın türler olduğundan Afrika’daki bütün siğilli domuz fotoğrafları aynı tür demek değildir. Evcil domuz ırk kökeninden ayrı yabani hayvan ekolojisi olarak okunmalıdır.

Yüz çıkıntıları, uzun köpek dişleri ve sırt yelesi tipiktir. Adına rağmen çıkıntılar parazit kaynaklı siğil değildir.

Yüz çıkıntıları özellikle erişkin erkeklerde belirgindir; uzun köpek dişleri üst ve alt dişlerdir. Sırtta yele gibi uzun kıllar, kuyruk ucunda bir tutam bulunur. Çıkıntılar ve köpek dişleri cinsiyete ve yaşa göre değiştiğinden, küçük bir bireyin görünüşü erişkinlerin bütün özelliklerini belirlemek için kullanılmamalıdır.

Yüzde yumru görünen bölümler parazit siğili değil hayvanın yapısıdır. Cinsiyet ve büyüme farkları nedeniyle büyük erkek fotoğrafındaki çıkıntı ve dişler tüm siğilli domuzların sabit görünüşü yapılmamalıdır.

Otlarken ön bacaklarını büküp diz çevresini yere koyar. Tehlikeden kaçarken oyuklar da kullanır.

Ön bacakları bükmek besine erişme duruşudur. Başka hayvanların kazdığı oyukları da kullanır; oyuk ve çayırın düzeni güvenlik ve dinlenmeyle ilişkilidir. Kuyruğunu kaldırarak koştuğu fotoğraf tek davranış anıdır; her zaman öyle dolaşmaz.

Çayır ve oyuk gibi sığınaklar yaşamında önemlidir. Yabani gözlemde dişler ve grubun mesafeye tepkisi düşünülmeli; doğrudan beslenmemelidir.

Gözlemde çayırdaki beslenme ve oyuk girişleri engellenmemelidir. Küçük yavrular yakında olsa bile çevredeki erişkinler ve hareket yönü izlenip yeterli mesafe bırakılmalıdır. Domuza benzeyen tanıdık görünüşü nedeniyle yabani birey yemle çekilmemeli veya ellenmemelidir.