Memeliler (domuzlar)
Yaban domuzu
Wild Boar
Sınıflandırma ve bilimsel ad: Sus scrofa
Kaynak kontrol tarihi:
Uzun burun, sert kıllar, kalın boyun ve güçlü ön gövde tipiktir
Yaban domuzu, domuzgillerden yabani bir hayvandır ve evcil domuzun evcilleştirilme geçmişiyle ilişkili bir türdür. Uzun burun, sert kıllar, kalın boyun ve güçlü ön gövde tipiktir.
Köken ve dağılım
Avrasya kökenli; çeşitli bölgelere insan eliyle götürülmüştür
- Sus scrofa
- Avrasya kökenli; çeşitli bölgelere insan eliyle götürülmüştür

Referans fotoğrafı
Bir yaban domuzunun kaynak fotoğrafı. Fotoğraftaki bireyin rengini ve biçimini metindeki tanıma açıklamalarıyla birlikte inceleyin.
Kaynak: Valentin Panzirsch · Özgün materyal · CC BY-SA 3.0 at
1. Sınıflandırma, köken ve habitat
Yaban domuzu, domuzgillerden yabani bir hayvandır ve evcil domuzun evcilleştirilme geçmişiyle ilişkili bir türdür. Avrasya’da geniş yayılışı vardır; insanların başka bölgelere taşıdığı topluluklar da bulunur. Bazı kaynaklar yabani yaban domuzu, yetiştirmeden çıkıp doğada yerleşmiş evcil domuz ve bunların melezleri için aynı terimleri kullanır; gerçek bölge ve topluluk kontrol edilmelidir.
Doğal dağılımla insan eliyle götürüldüğü bölgeleri ayırmak, aynı türün neden farklı koruma ve yönetim sorunları oluşturduğunu açıklar. Kore ormanlarındaki yaban domuzu kayıtları başka kıtalardaki yabanlaşmış evcil domuzlarla otomatik olarak aynı koşullarda karşılaştırılmamalıdır.
2. Görünüş ve ayırt etme
Uzun burun, sert kıllar, kalın boyun ve güçlü ön gövde tipiktir. Erkeklerin köpek dişleri belirgin olabilir; yavrularda çizgiler görülebilir. Büyüklük, kıl rengi ve kalınlığı bölge, mevsim, cinsiyet ve yaşa göre değişir. Büyük erişkin erkek kayıtları bütün yaban domuzlarının ortalama ağırlığı veya saldırganlığı sayılmamalıdır.
Yavru çizgileri gençlik özelliğidir ve her yaşta sürmez. Büyük burun, sert sırt kılları ve ön beden birlikte incelendiğinde sıradan evcil domuzdan farklı bir görünüş gözlenebilir. Fotoğraftaki köpek dişi boyu kesin yaşa çevrilmemelidir.
3. Davranış ve yaşam biçimi
Toprağı eşinerek bitki ve küçük hayvanlar gibi çeşitli besinleri kullanan hepçil bir hayvandır. Dişiler ve yavrular çoğu zaman grup oluşturur; erişkin erkeklerin sosyal düzeni farklı olabilir. Tarım veya kent yakınındaki görülmeler habitat, besin, saklanma yerleri ve insan arazi kullanımının kesişmesidir; yalnız saldırgan mizaçla açıklanamaz.
Eşinme beslenme yöntemi olduğu kadar toprak ve bitki örtüsünü de etkiler. Ürün zararı besin ve örtü sağlayan çevre koşullarıyla birlikte ele alınmalıdır. Yabani hayvanların insan yiyeceğine alışması normal uzaklık koruma davranışını değiştirebilir.
4. Gözlem, koruma ve bakım
Doğada karşılaşınca yaklaşmayın, beslemeyin ve geçiş yolunu kapatmayın. Yavruları fotoğraflamak için yaklaşmak çevredeki erişkinlerle arayı azaltabilir. Çöp ve insanların verdiği yem davranışı etkilediğinden yönetilmelidir. Yerel kurumların yönlendirmelerine uyun; yabani yaban domuzunu evcil domuz yetiştirme yöntemleriyle ele almayın.
Durağan fotoğraf gerilimin, mesafenin ve grubun hareket yönünün tümünü yansıtmaz. Fotoğraf için peşine düşmeyin veya yolunu kapatmayın; yabani bireyleri doğrudan beslemekten kaçının. Gözlem koşulları ve yerel kurumların yönlendirmeleri sorumlu yaklaşımın önceliğidir.
Kanıtlar ve kaynaklar
- Animal Diversity Web — Sus scrofa
Köken, görünüş, kullanım veya ekoloji hakkında hayvana özgü kaynak
- National Park Service — Yabanlaşmış evcil domuzların ekosistem etkileri
Yabanlaşmış evcil domuzlarla yaban domuzu soylarının ilişkileri ve toprakla ekosisteme etkileri