Sanyanggae LogoSanyanggae

Dinosauriërs

Allosaurus

Allosaurus

Indeling en wetenschappelijke naam: Allosaurus

Bronnen gecontroleerd:

Kaak en drie vingers van een Jurassische jager in het skelet lezen

Allosaurus was een theropode dinosauriër uit het Laat-Jura, een roofdier van vóór Tyrannosaurus.

Oorsprong en verspreiding
Laat-Jura · Noord-Amerika en elders

  • Allosaurus
  • Uitgestorven dier onderzocht met fossielen
  • Reconstructie en bewijs onderscheiden
Foto van een fossiel of skeletspecimen van Allosaurus

Fossiel of skelet

Fossiele of skeletale tentoonstelling van Allosaurus. De opstelling kan replica's of aangevulde delen bevatten en is geen foto van een levend individu.

Bron: The_Wookies · Oorspronkelijk materiaal: WLA_hmns_Allosaurus_White_Background.jpg · CC BY 2.5

WLA hmns Allosaurus.jpg · The_Wookies · WLA_hmns_Allosaurus.jpg · The_Wookies

1. Indeling, ontdekking en geologische context

Allosaurus was een theropode dinosauriër uit het Laat-Jura, een roofdier van vóór Tyrannosaurus.

Specimens uit onder meer de Amerikaanse Morrisonformatie zijn belangrijk voor vergelijking van Jurassische landpredatoren. Begin met het tijdsverschil en verplaats geen laat-Krijtkenmerken van Tyrannosaurus. Ook binnen Allosaurus verschillen soorten en exemplaren; gebruik de afmetingen van één tentoongesteld skelet niet als de lichaamsgrootte van alle dieren.

2. Uiterlijk en herkenning

Grote kop, scherpe tanden en voorpoten met drie vingers zijn kenmerkend.

Bekijk schedeluitsteeksels boven de ogen en zijdelings platte tanden met gezaagde randen. Drie vingers contrasteren met de korte tweevingerige Tyrannosaurus-hand. De lange staart hielp bij het bewaren van evenwicht, anders dan de slepende staart op oude tekeningen. Niet bewaarde spieren en huid worden op basis van botvergelijking gereconstrueerd.

3. Aanwijzingen voor ecologische interpretaties

Hij wordt als carnivoor gezien, maar afzonderlijke of groepsjacht is uit fossielen lastig precies vast te stellen. Botten bijeen bewijzen geen samenwerking.

Gewrichten en spieraanhechtingen leveren modellen voor kaak en nek. Bijtsporen tonen contact, maar niet altijd het verschil tussen doden en aas eten. Botophopingen vereisen eerst onderzoek van afzetting. Groepsvondsten alleen bewijzen geen wolfachtige jachtrollen.

4. Grenzen van fossielen en reconstructies

Lichaamsbouw en omgeving worden samen in Jurassische afzettingen onderzocht. Scheid filmgedrag van fossielkenmerken.

Sauropoden, stegosauriërs en planten uit dezelfde laag verbinden de carnivoor met voedselrelaties van toen. Controleer naam, vindlaag en oorspronkelijke of nagemaakte delen in exposities. Beelden zijn specimens of wetenschappelijke reconstructies van een uitgestorven dier. Huidkleur en jachtscènes zijn geen directe registratie.

Onderbouwing en bronnen