Sanyanggae LogoSanyanggae

Dinosauriërs

Carnotaurus

Carnotaurus

Indeling en wetenschappelijke naam: Carnotaurus sastrei

Bronnen gecontroleerd:

Een Zuid-Amerikaanse theropode met ooghorens en huidsporen

Carnotaurus was een Zuid-Amerikaanse abelisauride theropode, geen langnekkige planteneter onder de sauropoden.

Oorsprong en verspreiding
Laat-Krijt · Zuid-Amerika

  • Carnotaurus sastrei
  • Uitgestorven dier onderzocht met fossielen
  • Reconstructie en bewijs onderscheiden
Foto van een fossiel of skeletspecimen van Carnotaurus

Fossiel of skelet

Fossiele of skeletale tentoonstelling van Carnotaurus. De opstelling kan replica's of aangevulde delen bevatten en is geen foto van een levend individu.

Bron: Carnotaurus_skeleton.jpg : John Barreiros from Norwalk, CT, USA derivative work: Dinoguy2 ( talk ) · Oorspronkelijk materiaal: Carnotaurus skeleton cropped.jpg · CC BY-SA 2.0

Wijzigingsvermelding van de bron: Crop to remove inaccurately reconstructed hands.

Carnotaurus skeleton.jpg · John Barreiros · Carnotaurus skeleton · Carnotaurus_skeleton.jpg · John Barreiros — Carnotaurus skeleton · Dinoguy2

1. Indeling, ontdekking en geologische context

Carnotaurus was een Zuid-Amerikaanse abelisauride theropode. Hij hoort niet bij de langnekkige plantenetende sauropoden.

Het Argentijnse skelet werd een referentie voor de bijzondere abelisauridenbouw. De stier in de naam vergelijkt de horens en betekent geen rundachtige plantenvoeding. Tijd en afstamming moeten apart van andere grote Zuid-Amerikaanse theropoden worden gecontroleerd. Onvolledige delen worden met verwanten aangevuld.

2. Uiterlijk en herkenning

Twee horens boven de ogen, heel kleine voorpoten en lange achterpoten zijn typisch.

De kop is van voren smal, de snuit vrij kort. Horens zijn botuitsteeksels, maar buitenbekleding en kleur bleven niet intact. Huidafdrukken zijn zeldzame schubbengegevens zonder volledig kleurenpatroon. De verhouding tussen de zeer korte armen en de romp toont een andere bouw dan bij Tyrannosaurus.

3. Aanwijzingen voor ecologische interpretaties

Hij wordt als carnivoor geïnterpreteerd; schedel en poten helpen beweging en eten onderzoeken. Topsnelheid is geen waargenomen feit.

Lange benen en staartspieren worden voor loopmodellen gebruikt, zonder een echte maximumsnelheid te meten. Botsen met horens of pronken vraagt ander gedragsbewijs. Carnivorie legt niet elke prooi vast. Mogelijke bewegingsuitslag en werkelijke frequentie moeten ook worden onderscheiden.

4. Grenzen van fossielen en reconstructies

Bekijk bewaarde huidsporen en botten samen. De opvallende horens hebben geen volledig zekere functie.

Ontbrekende en met replica's aangevulde delen maken onderzoeksgrenzen zichtbaar. Een volledige reconstructie is niet zomaar een compleet verslag van de botten van één bekend specimen. Huidfossiel en lichaamsbeeld naast elkaar onderscheiden bewaard oppervlak van ingebeelde patronen.

Onderbouwing en bronnen