Sanyanggae LogoSanyanggae

Dinosauriërs

Deinonychus

Deinonychus

Indeling en wetenschappelijke naam: Deinonychus antirrhopus

Bronnen gecontroleerd:

Een theropode bekeken via zijn grote voetklauw en de staart die het evenwicht hielp bewaren

Deinonychus, met zijn grote voetklauw en evenwichtsondersteunende staart, is een dromaeosauride theropode. Onderzoek naar dit dier was belangrijk voor het begrijpen van de verwantschap tussen dinosauriërs en vogels.

Oorsprong en verspreiding
Vroeg-Krijt · Noord-Amerika

  • Deinonychus antirrhopus
  • Uitgestorven dier onderzocht aan de hand van fossielen
  • Maak onderscheid tussen reconstructie en bewijs
Foto van een fossiel of skeletexemplaar van Deinonychus

Fossiel of skelet

Tentoonstellingsmateriaal van fossielen of het skelet van Deinonychus. De opstelling kan replica's of aangevulde delen bevatten en is geen foto van een levend individu.

Bron: Jonathan Chen · Oorspronkelijk materiaal: Deinonychus_FMNH.jpg · CC BY-SA 4.0

Jonathan Chen

1. Indeling, ontdekking en geologische context

Deinonychus is een dromaeosauride theropode. Onderzoek naar dit dier speelde een belangrijke rol bij het begrijpen van de verwantschap tussen dinosauriërs en vogels.

Deze dromaeosauride leefde in het Vroeg-Krijt in Noord-Amerika. Het onderzoek hielp het oude beeld veranderen dat dinosauriërs uitsluitend traag en log waren. Hij behoort tot een groep die dicht bij Velociraptor staat, maar is een ander geslacht, met een andere grootte en verspreiding. Dat de Velociraptor uit films gedeeltelijk op dit dier is gebaseerd, mag niet worden verward met de werkelijke indeling.

2. Uiterlijk en herkenning

Opvallend zijn de grote gekromde voetklauw, de lange staart en de voorpoten waarmee hij kon grijpen.

De grote klauw aan de tweede teen kon door de bouw van de voet afzonderlijk van de andere tenen omhoog worden gehouden. De lange, gedeeltelijk verstijfde staart houdt verband met de evenwichtsfunctie die in de naam wordt aangeduid. Om de bewegingsmogelijkheden te begrijpen, moeten vingers, armen en verschillende voetgewrichten samen worden bekeken. Reconstructies met veren gebruiken gegevens van naaste verwanten; niet alle kleuren van het lichaam zijn rechtstreeks bewaard gebleven.

3. Aanwijzingen voor ecologische interpretaties

Het dier wordt als vleeseter geïnterpreteerd. Over de precieze werking van de klauwen en mogelijke groepsjacht bestaan verschillende hypothesen; toon deze niet als vaststaand filmgedrag.

Tanden en botten die bij grote plantenetende dinosauriërs zijn gevonden, geven aanwijzingen over voedselrelaties. Meerdere individuen op één vindplaats bewijzen niet automatisch samenwerking zoals bij moderne wolven. Ook steken of vasthouden met de voetklauw zijn functionele hypothesen. Bewegingen die botten toelaten, de werkelijk uitgevoerde reeks handelingen en rollen binnen een groep hebben verschillende niveaus van bewijs.

4. Grenzen van fossielen en reconstructies

Vergelijk de lichaamsbouw met die van verwante groepen. Dit is geen gepantserde dinosauriër; onderscheid bij reconstructies van skelet en veren waargenomen bewijs van gevolgtrekkingen.

Door het skelet te vergelijken met het lichaam van verwante vogels worden armen, poten en staart in samenhang begrijpelijker. Dat betekent niet dat al het gedrag van een huidige vogelsoort op deze dinosauriër kan worden overgedragen. Lees bijschriften bij tentoongestelde exemplaren, replica's en reconstructies van het hele lichaam om te weten wat elk materiaal laat zien. De afbeeldingen op deze pagina verklaren fossiel bewijs en zijn geen foto's van een levend individu.

Onderbouwing en bronnen