Shorthorn

Shorthorn rozwinął się w północno-wschodniej Anglii. Później oddzielono kierunki mleczny i mięsny.

Z regionalnego bydła dwukierunkowego powstało kilka grup zarejestrowanych do mleka lub mięsa. Szeroki udział w doskonaleniu bydła wyjaśnia powtarzanie się Shorthorna w pochodzeniu innych ras.

Umaszczenie rude, białe lub dereszowate z przemieszanymi rudymi i białymi włosami. Nazwa pochodzi od rogów, ale istnieją linie bezrogie.

Dereszowatość z daleka może wyglądać jednolicie jasno. Rozróżnia się duże białe łaty i mieszankę pojedynczych włosów. Znaczenie krótki róg nie wyklucza bezrogich z rasy.

Dereszowatość miesza rude i białe włosy na jednej powierzchni, inaczej niż duże oddzielne łaty. Zbliżenie i całe ciało mogą wyglądać inaczej. Historyczne zdjęcia rogatych i współczesne bezrogich linii interpretuje się wspólnie.

Szeroko stosowano je do doskonalenia i krzyżowania innych ras. Nie miesza się danych mlecznego i mięsnego Shorthorna.

Grupy selekcjonowane na mleko lub mięso mają inne cele budowy i wydajności. Ich wspólna średnia nie pomaga rozumieć rasy. Wkład rodowodu założycielskiego i obecne użytkowanie też się różnią.

Najpierw sprawdza się zarejestrowaną linię i cel produkcji. Oprócz sierści i wielkości liczą się zapisy rozrodu, doju lub użytkowania mięsnego.

W gospodarstwie lub na wystawie potwierdza się dokładną nazwę i cel. Porównanie określa mleko albo wzrost, a bezpieczne przejścia odpowiadają rogom i wielkości. Oryginalny kolor nie uzasadnia podchodzenia i dotykania.