Domowe rasy bydła mięsnego
Poznaj rasy i linie wybierane głównie dla mięsa. Pochodzenie, kolor, budowa i cele są różne; realny wzrost i produkcja zależą od osobnika i chowu. Cechy produkcyjne nie gwarantują zdrowia lub łatwego temperamentu.
Opublikowane opisy zwierząt
Hanwoo
Hanwoo zachowano i udoskonalono z miejscowego bydła długo używanego do pracy i rolnictwa na Półwyspie Koreańskim. Znane jest Hanwoo o żółtobrązowej sierści.
Czytaj przewodnik
Texas Longhorn
Texas Longhorn to domowa rasa utworzona przez mieszanie i selekcję populacji bydła przywiezionych do Ameryki Północnej na regionalnych pastwiskach. Wyróżniają długie boczne rogi, lecz długość i krzywizna zależą silnie od osobnika i wieku.
Czytaj przewodnik
Czarny Angus
Czarny Angus to bezrożna linia mięsna rozwinięta w szkockich Aberdeen i Angus. Typowe są czarna sierść, naturalna bezrożność i stosunkowo pełny tułów.
Czytaj przewodnik
Wagyu
Wagyu określa japońskie Japanese Black, Japanese Brown, Japanese Shorthorn i Japanese Polled oraz związane mieszańce, nie jedną populację stałej barwy. Znana jest czerń Japanese Black, ale są też brązowe i rude grupy.
Czytaj przewodnik
Hereford
Hereford wyselekcjonowano na mięso w Wielkiej Brytanii. Rogate i bezrożne linie bywają osobno rejestrowane. Czerwone ciało i biała twarz wyróżniają; biel jest też na brzuchu i nogach.
Czytaj przewodnik
Brahman
Brahman udoskonalono w USA z południowoazjatyckich zebu. Często krzyżuje się go z europejskim bydłem mięsnym. Wyróżniają go garb na barkach, duże zwisłe uszy i luźna skóra pod szyją.
Czytaj przewodnik
Belgijska błękitna
Belgijska błękitna to rasa mięsna z Belgii. Cechy genetyczne związane z miostatyną wpływają na mięśnie. Biel, szaroniebieskie lub czarne wzory oraz wyraźne mięśnie barków i tylnych nóg.
Czytaj przewodnik
Santa Gertrudis
Santa Gertrudis rozwinięto na King Ranch w Teksasie dla mięsa z Shorthorna i Brahmana. Zwykle czerwony, z częścią cech skóry i ciała Brahmana.
Czytaj przewodnik
Salers
Salers rozwinęło się we francuskiej Owernii. Tradycyjnie dostarczało mleka i pracy, a także służy produkcji mięsa. Typowe są ciemnorudobrązowa sierść i rogi. Istnieją linie czarne lub bezrogie; sam kolor nie wystarcza do rozpoznania.
Czytaj przewodnik
Beefmaster
Beefmaster to syntetyczna rasa mięsna utworzona z Brahmana, Hereforda i Shorthorna. Selekcja ceniła produkcję bardziej niż określony kolor. Duże zróżnicowanie wyglądu, między innymi rudość i łaciatość. Różnią się też garb i luźna skóra.
Czytaj przewodnik
Brangus
Brangus to rasa mięsna łącząca cechy brahmana i angusa. Odróżniaj wymogi rodowodowe rejestru od zwykłych krzyżówek obu ras. Zwykle bezrogi, często czarny; czerwony brangus bywa przedstawiany oddzielnie.
Czytaj przewodnik
Shorthorn
Shorthorn rozwinął się w północno-wschodniej Anglii. Później oddzielono kierunki mleczny i mięsny. Umaszczenie rude, białe lub dereszowate z przemieszanymi rudymi i białymi włosami. Nazwa pochodzi od rogów, ale istnieją linie bezrogie.
Czytaj przewodnik
Chianina
Chianina to duże bydło związane z włoską doliną Chiana. Z pracy pociągowej przeszło głównie do użytkowania mięsnego. Dorosłe są zwykle białe z ciemną skórą, długimi nogami i dużym ciałem. Młode cielęta mogą mieć inny kolor.
Czytaj przewodnik
Piemontese
Piemontese rozwinęło się w północno-zachodnich Włoszech. Znane jest z cech związanych z miostatyną wpływających na rozwój mięśni. Dorosłe są szarobiałe, młode cielęta mogą być płowe. Stosunek mięśni do szkieletu jest ważny w opisach rasy.
Czytaj przewodnik
Gelbvieh
Gelbvieh rozwinął się z niemieckiego bydła na mięso, mleko i do pracy. Później szeroko służył doskonaleniu mięsnemu. Nazwa znaczy żółte bydło, tradycyjne są odcienie żółtobrązowe. Dzisiejsze rejestry obejmują też czarne i bezrogie osobniki.
Czytaj przewodnik
Nelore
Nelore to mięsne zebu związane z indyjskim Ongole. Stało się ważną rasą południowoamerykańskiej produkcji bydła mięsnego. Częsta biała lub jasnoszara sierść, garb na barkach i skóra pod szyją. Uszy różnią się od Brahmana.
Czytaj przewodnik