Dogue de Bordeaux

Dogue de Bordeaux rozwinął się z dużych psów typu mastifa z Bordeaux i okolic we Francji. Historia gospodarstw, stróżowania i różnych prac różni się od nowoczesnej selekcji towarzyszącej. Dawne opowieści o sile i odwadze nie gwarantują agresywności ani zdrowia obecnych osobników. To odrębnie rejestrowana rasa, nie inne mastify o podobnej twarzy.

Typowe są duża szeroka głowa, fałdy twarzy, względnie krótka kufa, opadające wargi i mocne ciało. Krótka sierść zwykle ma kolor płowy do rudobrązowego; maska i białe znaczenia są różne. Głowę i fałdy należy rozpatrywać wraz ze swobodą oddechu, zdrowiem skóry i komfortem ruchu, a nie tylko atrakcyjnością. Zdjęcie z przodu nie określa proporcji ciała.

Rudobrązowa krótka sierść, szeroka głowa i fałdy wyróżniają się z daleka, lecz głębokość fałdów i barwa zależą od osobnika, pozy i światła. Porównując mastify, patrz również na długość tułowia, nogi i uszy. Zbliżenie może wyolbrzymiać fałdy i głowę. Dostojny lub zagniewany wyraz nie dowodzi emocji; ważny jest też komfort skóry i oddechu.

Niektóre psy odpoczywają blisko ludzi, obserwując otoczenie. Spokojny wygląd i opinia o wierności nie zapewniają bezpieczeństwa każdego kontaktu: socjalizacja i trening nagrodami zaczynają się wcześnie. Ważne są bezpieczne powitania, smycz i czekanie dostosowane do siły; obcy i zwierzęta potrzebują miejsca na odwrót. Nie prowokuj przesadnego stróżowania.

Przygotuj nieśliską podłogę, szerokie przejścia i przestronny transport dla wygodnego ruchu i odpoczynku dorosłego psa. Sprawdzaj fałdy, okolice pyska, skórę i łapy oraz oddech i regenerację w upał. Nie narzucaj ciężarów i powtarzanych skoków dużemu rosnącemu psu; żywienie i ruch zależą od faktycznego stanu. Zdrowie związane z rasą sprawdza się badaniami i dokumentacją osobnika, nie wyglądem.