Berneński pies pasterski

Berneński pies pasterski rozwinął się z psów gospodarstw regionu Berna wykonujących opiekę nad zwierzętami, pilnowanie i transport. Jest jednym ze szwajcarskich Sennenhund, z podobnym trójkolorem, ale nie tą samą rasą. Obraz towarzysza rozważa się z historią wszechstronnej pracy rolniczej.

Charakterystyczne są długa czarna szata z podpalaniem i bielą, duże ciało, szeroka głowa i opadające uszy. Szerokość białej strzałki i piersi jest indywidualna. Podobny duży szwajcarski pies pasterski różni się m.in. długością włosa. Odróżniać obfitość od stanu i uwzględniać płeć oraz wiek.

Czerń, podpalanie i biel są wspólne innym szwajcarskim psom; trójkolor nie wystarcza. Długi włos, kryza i frędzle nóg oraz proporcje pomagają porównać z krótkowłosym dużym szwajcarskim. Biel na środku twarzy i piersi zmienia się indywidualnie. Nie opisywać dużych dorosłych i małych szczeniąt jednakową budową; brać stan spod szaty.

Wspólne życie i praca nie zmieniają spokojnego olbrzyma w gwarancję bezpieczeństwa. Pobudzony duży pies może popychać ludzi i małe zwierzęta; uczyć za pomocą nagród spokojnych spotkań i chodzenia na smyczy. Potrzebuje spacerów, węszenia i zabaw oraz przygotowania do komfortowej samotności.

Kontrolować kołtuny włosa i podszerstka oraz skórę; dopasować pory, cień i wodę do ciepła. Nie wymuszać ciężarów i powtarzanych skoków w rozwoju. Zapewnić nieśliskie przejścia i odpoczynek do dorosłej wielkości, sprawdzając stan, chód i dokumentację rzeczywistych badań zdrowotnych. Renoma i zdrowie jednostki są odrębne.