Amerykański pies eskimoski

Wbrew nazwie amerykańskiego psa eskimoskiego nie opisuje się jako bezpośredniego potomka psów zaprzęgowych rdzennych ludów Arktyki. Europejskie białe szpice rozwijały się w USA, także w historii występów i towarzystwa. Kilka rozmiarów oznacza, że jeden duży lub mały pies nie wyznacza stałej wielkości wszystkich.

Typowe są obfita biała lub kremowa dwuwarstwowa szata, małe stojące uszy, ciemne oczy i nos oraz ogon nad grzbietem. Przy podobieństwie do samojeda i szpica japońskiego sprawdzać wielkość oraz pochodzenie. Oddzielenie kryzy od rzeczywistego obrysu ciała pomaga zrozumieć objętość.

Niektóre standardy stosują Toy, Miniature i Standard; główne zdjęcie nie pokazuje całego zakresu. Ciemne oczy i nos, małe uszy i obfity kark pokrywają się z wyglądem białych szpiców. Przy większych rasach jak samojed lub przy szpicu japońskim sprawdzać nazwę i rejestr. Sam angielski arktyczny tytuł nie uzasadnia dopisywania zaprzęgów i tradycyjnych zastosowań rdzennych ludów do pochodzenia rasy.

Niektóre żywiołowe osobniki uczą się z ludźmi i reagują na dźwięki i ruch. Historia występów nie oznacza automatycznych sztuczek ani komfortu długiej samotności wszystkich. Zapewniać krótkie nagradzane sesje, zabawę, węszenie i spokojny sen oraz stopniowe obce spotkania.

Delikatnie rozplątywać gęsty podszerstek i miejsca tarcia, obserwując linienie i skórę. Nie stosować niepotrzebnie częstego drażniącego mycia dla bieli. Wizerunek zimna nie znaczy nieograniczonej aktywności w upale; dostosować cień, wodę i pory. Ruch powinien pasować do rzeczywistego rozmiaru i wzrostu.