Basenji

Basenji powstał jako współczesna rejestrowana rasa z regionalnych psów myśliwskich Afryki Środkowej. Dawny typ nie oznacza dzikiego gatunku odrębnego od psa domowego. Pomoc w leśnych polowaniach można odróżnić od obecnego towarzystwa. Nie upraszczać regionalnego pochodzenia i powstania obecnej rejestrowanej populacji do jednej opowieści.

Charakterystyczne są krótki włos, zwarte ciało, stojące uszy, zmarszczki czoła i ciasno zawinięty ogon. Są rude z bielą, czarno-białe, trójkolorowe, pręgowane i inne. Zmarszczki zależą od postawy i uszu, nie stałego zmartwienia. Na całej sylwetce sprawdzać równowagę nóg i tułowia dorosłego.

Drobne zmarszczki, stojące uszy i ogon blisko grzbietu wspólnie pomagają rozpoznać. Widoczność zmarszczek zależy od ustawienia uszu i kierunku spojrzenia, nie ciągłego smutku. Czerń, trójkolor i pręgowanie uzupełniają rudo-białe. Nie wyolbrzymiać nieszczekania jako cudownej zdolności głowy: to pies komunikujący głosem i ciałem.

Znany jest z jodłujących dźwięków innych niż zwykłe szczekanie, ale nie jest zupełnie niemy. Może badać zapachy i ruch i decydować samodzielnie. Mniej głosu nie usuwa nauki i socjalizacji; zarządzać spotkaniami i wyjściami z uwagi na pogoń.

Oferować ruch i eksplorację do możliwości na bezpiecznej smyczy i w ogrodzeniu oraz nagradzać przywołanie i czekanie. Łatwy włos nie usuwa kontroli skóry, łap, pyska i stanu. W chłodzie sprawdzać temperaturę ciała i odpoczynek, stopniowo przygotowując samotność. Nieszczekanie nie jest gwarancją ciszy.