Shire

Shire to duży koń pociągowy związany z brytyjskim rolnictwem i transportem. Z ciężkich wozów i narzędzi przeszedł też do pokazów, wydarzeń i ochrony. Historyczna zdolność i obecne obciążenie osobnika to inne dane; liczą się sprzęt, podłoże i trening.

Ochrona po mechanizacji zachowuje rodowody poza odtwarzaniem dawnej pracy. Liczby rzadkości wymagają kraju i roku badania.

Duża wysokość w kłębie, głęboki tułów, długie nogi i obfite szczotki pęcinowe. Kara, gniada, siwa i białe odmiany głowy oraz nóg różnią osobniki. Podobieństwo do Clydesdale nie potwierdza rasy z wielkości i włosów. Całe ciało wyjaśnia proporcje.

Kolor szczotek nie musi być kolorem kopyta. Tułów, długość nóg i kąt barków wspólnie wyjaśniają budowę dużego konia pociągowego.

Służył do uciągu i powozów. Spokojne stanie nie dowodzi łagodności w każdej sytuacji. Zaufanie i bezpieczna praca zależą od treningu i obsługi. Pomimo obrazów samotnej pracy potrzebuje relacji z końmi i ruchu.

Uciąg zależy od podłoża, uprzęży i treningu. Historyczny zapis pracy nie wyznacza pracy właściwej obecnemu dorosłemu.

Boksy, drzwi, transport i sprzęt muszą odpowiadać wielkości. Włos nie jest tylko ozdobą: sprawdza się skórę i nogi pod nim. Pokarm i kopyta dopasowuje się; wielkość nie uzasadnia przeciążenia i nadmiernej pracy.

Uprząż i drzwi odpowiadają rzeczywistej budowie i trasom zamiast prostego powiększania małego wyposażenia. Duże konie muszą wygodnie kłaść się i wstawać.