Koń islandzki

Koń islandzki to rasa zachowywana i doskonalona w Islandii. Mimo niewielkich rozmiarów zwykle używa się nazwy horse, czyli koń, zamiast pony.

Można razem poznać historię zachowywania i doskonalenia linii na wyspie oraz miejscową kulturę jeździecką. Nawet gdy rozmiary odpowiadają międzynarodowej kategorii małych koni, nazwa rasy często zawiera horse. Termin określający rozmiar i rzeczywista nazwa w rejestrze rodowodowym nie muszą być zgodne.

Ma gęstą sierść, bujną grzywę i różnorodne umaszczenie. Grubość okrywy włosowej zmienia się sezonowo.

Gęsta zimowa sierść oraz bujna grzywa i ogon są cechami chłodnej pory roku; na letnich zdjęciach koń wygląda smuklej. Istnieje wiele kolorów i wzorów, dlatego jednego nie ustala się jako jedynego typowego wyglądu. Pora roku na zdjęciu wpływa również na wrażenie rozmiaru ciała.

Zdjęcia gęstej zimowej i lekkiej letniej okrywy dają bardzo różne wrażenie tej samej rasy. Obserwacja rzeczywistego chodu, budowy i danych rejestrowych, a nie tylko długiej grzywy, pomaga zrozumieć cechy charakterystyczne.

Charakterystyczny jest czterotaktowy tölt, a część koni wykonuje także szybki inochód. Nie wszystkie osobniki mają takie same zdolności do poszczególnych chodów.

Tölt to chód czterotaktowy o innej kolejności pracy nóg niż zwykły kłus. Trzeba odróżnić szybki inochód niektórych osobników od stwierdzenia, że wszystkie konie poruszają się tak samo. Nieruchome zdjęcie dokumentuje wygląd; do potwierdzenia chodu potrzebne są ruch i rzeczywiste zapisy.

W materiałach o rasie porównuj nazwy chodów z rzeczywistą pracą nóg. Nauka chodu musi odpowiadać zdolnościom i poziomowi wyszkolenia osobnika.

Szkolenie prowadzi się zgodnie ze zdolnościami, rozwojem i zdrowiem konia. Gęsta sierść i pochodzenie z chłodnego regionu nie oznaczają przystosowania do każdego klimatu bez opieki. Łącznie sprawdza się wodę, odpoczynek, dopasowanie siodła i kopyta, uwzględniając również doświadczenie jeźdźca.