Landrace duński

Landrace duński to linia świni domowej rozwinięta w Danii. Nie obejmuje się wszystkich krajowych populacji rejestrowych landrace jednakowymi zasadami.

Duńska selekcja białych świń wpłynęła na powstanie landrace w wielu krajach. To hasło dotyczy duńskich linii rejestrowych, więc obecnych wyników z USA lub innych państw nie stosuje się od razu jako średniej tej samej populacji. Rozróżnia się wspólne korzenie i współczesne różnice hodowlane.

Typowe są białe ciało, długi tułów i uszy opadające do przodu. Zakres budowy różni się według płci i etapu rozwoju.

Charakterystyczne są długi tułów i opadające do przodu uszy, przy czym biel nie oznacza idealnie białej skóry. Proporcje głowy i tułowia są różne u prosięcia, knura i lochy. Z innymi białymi świniami porównuje się uszy i budowę, potwierdzając rasę wiarygodnymi danymi rejestrowymi.

Także wśród świń typu landrace z długim białym ciałem i opadającymi uszami rozróżnia się krajowe grupy rejestracji i selekcji. Sam wygląd fotografii nie gwarantuje urodzenia ani rejestracji w Danii: trzeba czytać źródło.

Rasa jest wykorzystywana w rozrodzie i doskonaleniu świń oraz wpłynęła na rozwój landrace w innych krajach.

Wykorzystuje się ją do rozrodu linii matecznych i krzyżowania we współczesnym chowie. Liczba młodych w miocie i wyniki wzrostu dotyczą określonej populacji, czasu i żywienia, a nie obietnicy dla każdego osobnika. Nawet przy silnym celu rozrodczym uwzględnia się odpoczynek, regenerację i potrzeby społeczne matki.

Widząc nazwę landrace, sprawdź kraj populacji rejestrowej. Poza uszami i długością ciała bada się razem dokumentację rozrodu i rodowód.

Ogólny opis landrace odróżnia się zakresem od rejestrów krajowych. Pokarm i przestrzeń dostosowuje się do ciąży, laktacji i wzrostu, obserwując kondycję oraz chód. Zapewnia się miejsce do kładzenia i wstawania długiego ciała oraz zarządza środowiskiem w związku ze słońcem i upałem.