Sanyanggae LogoSanyanggae

Ssaki (świnie)

Meishan

Meishan

Klasyfikacja i nazwa naukowa: Sus scrofa domesticus

Data sprawdzenia źródeł:

Zwracają uwagę fałdy skóry, duże opadające uszy i ciemne zabarwienie skóry

Meishan to rasa świni domowej związana z chińskimi liniami taihu. Jej cechy rozrodcze badano i wykorzystywano także w innych populacjach świń. Zwracają uwagę fałdy skóry, duże opadające uszy i ciemne zabarwienie skóry.

Pochodzenie i rozmieszczenie
Chiny

  • Meishan
  • Chiny
Zdjęcie poglądowe świni meishan

Zdjęcie referencyjne

Zdjęcie poglądowe świni meishan. Przyjrzyj się barwie i budowie osobnika, korzystając z opisanych w tekście cech rozpoznawczych.

Źródło: Gunnar Ries · Materiał źródłowy · CC BY-SA 2.5

1. Klasyfikacja, pochodzenie i siedlisko

Meishan to rasa świni domowej związana z chińskimi liniami taihu. Jej cechy rozrodcze badano i wykorzystywano także w innych populacjach świń.

Rasa wiąże się z regionalnymi świniami taihu w Chinach i jest znana w badaniach rozrodu oraz selekcji. Opis plenności dotyczy tendencji zależnej od badanej populacji, wieku i warunków utrzymania. Dawnych zapisów nie używa się jako stałej liczby młodych, którą zawsze rodzi każda locha.

2. Wygląd i rozpoznawanie

Zwracają uwagę fałdy skóry, duże opadające uszy i ciemne zabarwienie skóry.

Typowe są liczne fałdy na czarnej lub ciemnej skórze oraz duże uszy opadające w dół. Stopień zasłaniania oczu przez uszy i fałdy zależy od osobnika oraz wzrostu. Lepiej traktować wygląd jako informację do obserwacji budowy głowy i skóry niż opisywać go prześmiewczo.

Duże uszy przed oczami mogą sprawiać, że pysk wydaje się krótszy i bardziej pomarszczony. Liczby i rozległości fałdów nie przelicza się na dokładny wiek czy zdolności rozrodcze: sprawdza się rzeczywiste zapisy rozwoju.

3. Zachowanie i tryb życia

Rasa jest przedstawiana ze względu na cechy rozrodu, takie jak plenność. Liczba prosiąt w miocie zmienia się z otoczeniem i stanem matki, a nie jest stała u każdego osobnika.

To przykład doskonalenia zwierząt domowych wykorzystującego rozród, ale same liczby nie opisują stanu zwierzęcia. Zdjęcie z wieloma młodymi pokazuje jednego osobnika w określonej chwili. Trzeba łącznie rozważyć kondycję matki, laktację, odpoczynek i środowisko życia prosiąt.

4. Obserwacja, ochrona i opieka

Przedstawiając cechy rozrodcze, sprawdza się rzeczywistą populację i czas zapisu. Fałdów i wyglądu uszu nie utożsamia się ze zdrowiem ani łatwością utrzymania.

Fałdy skóry i duże uszy wymagają obserwacji skóry pod nimi oraz otoczenia. Ocenia się wygodę ruchu i odpoczynku, odróżniając potrzeby żywieniowe ciąży, laktacji oraz wzrostu. Sława rozrodcza nie może ograniczać kontroli regeneracji i zdrowia matki.

Dowody i źródła