Sanyanggae LogoSanyanggae

Ssaki (świnie)

Mulefoot

Mulefoot

Klasyfikacja i nazwa naukowa: Sus scrofa domesticus

Data sprawdzenia źródeł:

Najważniejszy wyróżnik to połączone, nierozdzielone racice

Mulefoot to rasa świni domowej zachowywana w Stanach Zjednoczonych. Lepiej znane są nowożytne rejestry i dokumenty hodowli niż dokładne wczesne początki. Najważniejszy wyróżnik to połączone, nierozdzielone racice. Sierść jest przeważnie czarna, a uszy opadają.

Pochodzenie i rozmieszczenie
Stany Zjednoczone

  • Mulefoot
  • Stany Zjednoczone
Ilustracja i materiał historyczny o świni mulefoot

Ilustracja lub materiał historyczny

Historyczna tablica z ryciną 19 na stronie 55 publikacji z 1914 roku, opisana jako knur rozpłodowy mulefoot. To ówczesny materiał drukowany, nie zdjęcie współczesnego osobnika ani aktualne wytyczne zdrowia czy produkcyjności.

Źródło: Lynch, Charles Frederick, 1868- White, George Ransom, 1874- · Materiał źródłowy · Public domain

1. Klasyfikacja, pochodzenie i siedlisko

Mulefoot to rasa świni domowej zachowywana w Stanach Zjednoczonych. Lepiej znane są nowożytne rejestry i dokumenty hodowli niż dokładne wczesne początki.

To tradycyjna rasa gospodarska dokumentowana i chroniona w USA; nazwa pochodzi od złączonych racic przypominających kopyto muła. Nie jest świnią skrzyżowaną z mułem ani koniem. Dawnych twierdzeń o odporności na choroby nie należy powtarzać jako zalety rasy bez współczesnego potwierdzenia.

2. Wygląd i rozpoznawanie

Najważniejszy wyróżnik to połączone, nierozdzielone racice. Sierść jest przeważnie czarna, a uszy opadają.

Ponieważ kluczowa jest nierozdzielona budowa racic, oglądaj zdjęcia widocznych stóp wraz z czarnym ciałem i opadającymi uszami. Ziemia zakrywająca nogi utrudnia bezpośrednie sprawdzenie cechy. Sam kolor może przypominać inne czarne świnie, więc ważna jest informacja o rasie ze źródła.

Podobieństwo do muła w nazwie opisuje kształt racic. Nie oznacza krzyżówki świni z mułem: to rasa świni domowej. Przy zasłoniętych stopach nie wymyśla się niewidocznej struktury racic.

3. Zachowanie i tryb życia

Rasa była tradycyjnie użytkowana na mięso. Historycznych twierdzeń o odporności na pomór świń nie używa się jako udowodnionej cechy rasy.

Historię tradycyjnego chowu mięsnego odróżnia się od celów obecnych populacji ochronnych. Nietypowe racice nie gwarantują wygodnego chodu na każdym podłożu ani odporności na choroby. Badanie otoczenia, poszukiwanie pokarmu i interakcje są podstawowymi elementami życia świni.

4. Obserwacja, ochrona i opieka

Inna budowa racic nie usuwa potrzeby kontroli chodu i podłoża. W materiałach ochronnych ważne jest sprawdzanie rodowodów i populacji rozrodczej.

Nawet przy połączonych racicach regularnie ocenia się poruszanie i podłoże. Naturalnie odmienną budowę odróżnia się od trudności ruchu po urazie. W ochronie ważniejsze od rzadkości nazwy są rzeczywiste zapisy rejestracji i rozrodu oraz utrzymanie zdrowych osobników.

Dowody i źródła