Pekari obrożny

Pekari obrożny należy do rodziny pekariowatych, nie świniowatych. Jest odrębną amerykańską linią o wyglądzie podobnym do świni; używa się też nazwy naukowej Dicotyles tajacu.

Pekari obrożny to amerykański przedstawiciel pekariowatych, odmienny od świni domowej. Źródła mogą stosować Pecari tajacu lub Dicotyles tajacu. Angielskie javelina odnosi się do zwierzęcia przypominającego świnię, ale nie oznacza świni domowej żyjącej na swobodzie ani rasy dzika.

Nazwa pochodzi od ciemnej sierści i jasnego pasa przy szyi oraz łopatkach. Ogon jest krótszy niż u świń.

Charakterystyczne są krótki ogon, ciemna szorstka sierść i jasny pas od szyi do łopatek. Pas może być słabo widoczny przez pozę i światło. Samo wrażenie małego, zaokrąglonego ciała nie pozwala mylić go z prosięciem: obserwuje się razem ryj, ogon i grupę.

Żyje w grupach i wykorzystuje rośliny oraz różne inne pokarmy. Wchodzi w interakcje z członkami grupy za pomocą zapachów i dźwięków.

Członkowie grupy komunikują się zapachowo i głosowo, przemieszczając się w poszukiwaniu pokarmu. Mogą wykorzystywać rośliny takie jak kaktusy regionów suchych, ale dieta zależy od miejsca. Scena zbliżenia do człowieka nie gwarantuje przyjaznego charakteru; może wynikać z przyzwyczajenia do jedzenia.

Wykorzystuje różne środowiska, od regionów suchych po lasy. Podobieństwo do świni nie uzasadnia opisu jako jej rasy ani stosowania warunków domowego chowu.

Jedzenie od ludzi może zmieniać zachowanie grupy i odległość podejścia, dlatego nie karmi się samodzielnie. Populacji suchych obszarów i lasów nie ogranicza się do tego samego krajobrazu. Obserwując, zachowuje się bezpieczną odległość, nie przecina ruchu grupy i nie zbliża do młodych.