Dinozaury
Quetzalcoatlus
Quetzalcoatlus
Klasyfikacja i nazwa naukowa: Quetzalcoatlus
Data sprawdzenia źródeł:
Długa szyja i dziób olbrzymiego pterozaura z rodziny azdarchidów
Quetzalcoatlus był pterozaurem z rodziny azdarchidów. Jest znany jako duże zwierzę latające, ale nie był dinozaurem zauropodem.
Pochodzenie i rozmieszczenie
Późna kreda · Ameryka Północna
- Quetzalcoatlus
- Wymarłe zwierzę badane na podstawie skamieniałości
- Rozróżnienie rekonstrukcji i dowodów

Okaz kopalny lub szkielet
Materiał ekspozycyjny ze skamieniałością lub szkieletem Quetzalcoatlus. Wystawa może zawierać części odtworzone lub uzupełnione; nie jest to zdjęcie żywego osobnika.
Źródło: Ghedoghedo · Materiał źródłowy: Quetzalcoatlus_northropi.jpg · CC BY-SA 3.0
1. Klasyfikacja, odkrycie i kontekst epoki
Quetzalcoatlus był pterozaurem z rodziny azdarchidów. Jest znany jako duże zwierzę latające, ale nie był dinozaurem zauropodem.
Ten azdarchid jest znany z warstw późnej kredy Teksasu w Stanach Zjednoczonych. Pterozaury odróżnia się od dinozaurów i współczesnych ptaków. Rekonstrukcje zmieniają się zależnie od powiązania dużego gatunku i mniejszych okazów, dlatego trudno podać jeden stały rozmiar całego rodzaju. Sprawdzenie warstwy pochodzenia i typu okazu pozwala na dokładniejsze porównanie niż popularne rankingi olbrzymich zwierząt latających.
2. Wygląd i rozpoznawanie
Charakterystyczne są długa szyja, długi dziób i kończyny przednie podtrzymujące błonę skrzydła. Szacunki wielkości zmieniają się zależnie od gatunku i okazu.
Wyróżniają się długa szyja i dziób oraz kończyny przednie podtrzymujące dużą błonę skrzydła. Skrzydło było wspierane przez wydłużony palec, inaczej niż skrzydło ptaka pokryte piórami. Całkowitą rozpiętość i masę szacuje się z niepełnych okazów i proporcji. Nawet oglądając wysoką rekonstrukcję całej sylwetki, nie zakładaj, że każdą kość znaleziono w całości: sprawdzaj rzeczywiście zachowane części.
3. Podstawy wnioskowania o ekologii
Lot i żerowanie na ziemi bada się na podstawie szkieletu i biomechaniki. Określonej prędkości maksymalnej ani wyboru pokarmu nie przedstawia się jako bezpośrednio obserwowanych faktów.
Chodzenie po ziemi, start i lot bada się z użyciem stawów, mięśni i modeli biomechanicznych. Sam długi dziób nie rozstrzyga, czy zwierzę łowiło tylko ryby nad wodą, czy korzystało także z pokarmu lądowego. Unika się skrajności: że rozmiary uniemożliwiały lot albo że zawsze poruszało się wyłącznie niesione prądami powietrza. Wyniki badań trzeba czytać wraz z informacją o wykorzystanych okazach i założeniach.
4. Ograniczenia zapisu kopalnego i rekonstrukcji
Wspólnie bada się użycie ciała na lądzie i w locie. Rozpiętość skrzydeł i masę należy porównywać w źródłach podających okazy oraz metody szacowania.
Dawne rzeki i równiny zalewowe w miejscu odkrycia sugerują możliwości życia odmienne od pterozaurów morskich. Na fotografiach szkieletu porównuj długie kręgi szyjne i palec skrzydła oraz sprawdzaj nazwę naukową okazu. Rozróżniaj skamieniałość, model i rekonstrukcję naukową. Sceny lotu na tej stronie są odtworzeniem opartym na szkielecie i badaniach, nie zapisem żywych zwierząt.
Dowody i źródła
- Muzeum Paleontologii Uniwersytetu Kalifornijskiego — Quetzalcoatlus
Klasyfikacja, pochodzenie, wygląd i ekologia
- Uniwersytet Teksasu w Austin — Największy pterozaur świata podskakiwał, aby wzbić się do lotu
Okazy z Teksasu i badania startu, lotu oraz ruchu na ziemi