Sanyanggae LogoSanyanggae

Dinozaury

Barionyks

Baryonyx

Klasyfikacja i nazwa naukowa: Baryonyx walkeri

Data sprawdzenia źródeł:

Długi pysk, wielki pazur dłoni i zachowane ślady pokarmu

Barionyks był spinozaurydem; brytyjskie skamieniałości są ważne dla diety i anatomii.

Pochodzenie i rozmieszczenie
Wczesna kreda · Europa

  • Baryonyx walkeri
  • Wymarłe zwierzę badane ze skamieniałości
  • Oddzielanie rekonstrukcji od dowodów
Zdjęcie skamieniałości lub okazu szkieletowego barionyksa

Okaz kopalny lub szkielet

Ekspozycja skamieniałości lub szkieletu barionyksa. Montaż może zawierać kopie i uzupełnienia; nie jest to zdjęcie żywego osobnika.

Źródło: ★Kumiko★ · Materiał źródłowy: Baryonyx_walkeri_mount_NMNS.jpg · CC BY-SA 2.0

Informacja o zmianach na stronie źródłowej: This image has been extracted from another file: Baryonyx in Japan.jpg

★Kumiko★ · Baryonyx in Japan.jpg · ★Kumiko★ — Baryonyx walkeri

1. Klasyfikacja, odkrycie i kontekst epoki

Barionyks był teropodem spinozaurydem. Brytyjskie skamieniałości są ważne dla diety i anatomii.

Brytyjski szkielet i pokrewne materiały m.in. z Hiszpanii wspierają badania spinozaurydów. Nazwa oznacza ciężki pazur i odnosi się do wielkiego pazura dłoni. Wczesnokredowa Europa miała inne wybrzeża i lądy; nazwa dzisiejszej krainy nie oznacza dawnego klimatu. Ślady pokarmu wewnątrz ciała są szczególnie cenne.

2. Wygląd i rozpoznawanie

Długi niski pysk, stożkowate zęby i wielki pazur dłoni są charakterystyczne.

W długim pysku jest wiele zębów, a wielki pazur przedniej kończyny rzuca się w oczy. Podobieństwo do krokodyla pomaga porównywać funkcje, ale nie robi go krokodylem. Oglądaj dwunożny szkielet teropoda z palcami dłoni. Kość pazura i rogowa pokrywa są odrębne; końcowa długość rysunku zawiera interpretację.

3. Podstawy wnioskowania o ekologii

Znane są pozostałości pokarmu obejmujące rybie łuski. Przyjmuje się, że jadł też inny pokarm. Nie oznacza to wyłącznie ryb.

Łuski i kości innego dinozaura są bezpośrednimi danymi diety. Nie upraszczaj do specjalisty ryb ani ciągłego łowienia pazurem jak hakiem. Rodzaj pokarmu i pozycja chwytania to inne pytania. Przystosowania nadwodne nie dowodzą pełnej zdolności pościgu w zanurzeniu.

4. Ograniczenia zapisu kopalnego i rekonstrukcji

Bada się żerowanie związane z wodą bez stwierdzenia stałego życia pod wodą. Odróżniaj od zauropodów i roślinożerców.

Przy szkielecie łącz pysk i dłonie z położeniem wewnętrznych resztek jedzenia. Fosylia lub rekonstrukcje są materiałem badań wymarłego zwierzęcia. Rysunek pod wodą nie oznacza utrwalenia całej sceny w skale. Nie przenoś wysokiego żagla spinozaura jako potwierdzonej cechy tego rodzaju.

Dowody i źródła