Sanyanggae LogoSanyanggae

Dinozaury

Karnotaur

Carnotaurus

Klasyfikacja i nazwa naukowa: Carnotaurus sastrei

Data sprawdzenia źródeł:

Południowoamerykański teropod z rogami nad oczami i śladami skóry

Karnotaur był abelizaurydem z Ameryki Południowej, nie długoszyim roślinożernym zauropodem.

Pochodzenie i rozmieszczenie
Późna kreda · Ameryka Południowa

  • Carnotaurus sastrei
  • Wymarłe zwierzę badane ze skamieniałości
  • Oddzielanie rekonstrukcji od dowodów
Zdjęcie skamieniałości lub okazu szkieletowego karnotaura

Okaz kopalny lub szkielet

Ekspozycja skamieniałości lub szkieletu karnotaura. Montaż może zawierać kopie i uzupełnienia; nie jest to zdjęcie żywego osobnika.

Źródło: Carnotaurus_skeleton.jpg : John Barreiros from Norwalk, CT, USA derivative work: Dinoguy2 ( talk ) · Materiał źródłowy: Carnotaurus skeleton cropped.jpg · CC BY-SA 2.0

Informacja o zmianach na stronie źródłowej: Crop to remove inaccurately reconstructed hands.

Carnotaurus skeleton.jpg · John Barreiros · Carnotaurus skeleton · Carnotaurus_skeleton.jpg · John Barreiros — Carnotaurus skeleton · Dinoguy2

1. Klasyfikacja, odkrycie i kontekst epoki

Karnotaur był południowoamerykańskim teropodem abelizaurydem. Nie należy go zaliczać do długoszyich roślinożernych zauropodów.

Argentyński szkielet stał się odniesieniem dla niezwykłej budowy abelizaurydów. Byk w nazwie porównuje rogi, nie oznacza jedzenia roślin jak bydło. Epokę i pokrewieństwo innych dużych teropodów kontynentu sprawdza się osobno. Luki uzupełnia się porównaniem krewnych.

2. Wygląd i rozpoznawanie

Dwa rogi nad oczami, maleńkie przednie kończyny i długie tylne nogi są typowe.

Głowa z przodu jest wąska, pysk dość krótki. Rogi są kostnymi wyrostkami, lecz pokrywa i barwa nie zachowały się nienaruszone. Odciski skóry są rzadkim świadectwem łusek, nie pełnej kolorystyki. Krótkie ramiona i tułów pokazują odmienną budowę od tyranozaura.

3. Podstawy wnioskowania o ekologii

Jest interpretowany jako mięsożerca; czaszka i nogi pomagają badać ruch i jedzenie. Maksymalna prędkość biegu nie jest faktem ustalonym na podstawie obserwacji.

Modele długich nóg i mięśni ogona szacują bieg, ale nie mierzą rzeczywistej prędkości maksymalnej. Zderzanie rogów lub pokaz wymaga dodatkowych dowodów. Mięsożerność nie ustala wszystkich ofiar. Możliwy zakres ruchu i rzeczywista częstość danego zachowania też są odrębne.

4. Ograniczenia zapisu kopalnego i rekonstrukcji

Oglądaj kości i zachowane ślady skóry razem. Dokładna funkcja rogów zawiera interpretacje.

Braki i uzupełnienia kopiami pokazują granice badania. Całościowy model nie jest pełnym zapisem z samych kości jednego znanego okazu. Porównanie skóry kopalnej z rysunkiem odróżnia zachowaną powierzchnię od wyobrażonych wzorów.

Dowody i źródła