Sanyanggae LogoSanyanggae

Dinozaury

Deinonych

Deinonychus

Klasyfikacja i nazwa naukowa: Deinonychus antirrhopus

Data sprawdzenia źródeł:

Teropod poznawany dzięki dużemu pazurowi stopy i ogonowi pomagającemu utrzymać równowagę

Deinonych, wyróżniający się dużym pazurem stopy i ogonem związanym z równowagą, jest teropodem z rodziny dromeozaurów. Badania tego zwierzęcia odegrały ważną rolę w poznawaniu pokrewieństwa dinozaurów i ptaków.

Pochodzenie i rozmieszczenie
Wczesna kreda · Ameryka Północna

  • Deinonychus antirrhopus
  • Wymarłe zwierzę badane na podstawie skamieniałości
  • Odróżniaj rekonstrukcję od dowodów
Zdjęcie okazu kopalnego lub szkieletowego deinonycha

Okaz kopalny lub szkielet

Materiał wystawowy przedstawiający skamieniałości lub szkielet deinonycha. Ekspozycja może zawierać repliki albo uzupełnione części i nie jest zdjęciem żywego osobnika.

Źródło: Jonathan Chen · Materiał źródłowy: Deinonychus_FMNH.jpg · CC BY-SA 4.0

Jonathan Chen

1. Klasyfikacja, odkrycie i kontekst epoki

Deinonych jest teropodem z rodziny dromeozaurów. Jego badania odegrały ważną rolę w poznawaniu pokrewieństwa między dinozaurami a ptakami.

Ten dromeozaur żył we wczesnej kredzie w Ameryce Północnej. Badania nad nim pomogły zmienić dawny obraz dinozaurów jako zwierząt wyłącznie powolnych i ociężałych. Należy do grupy bliskiej welociraptorowi, ale jest odrębnym rodzajem o innych rozmiarach i obszarze występowania. Częściowego wzorowania filmowego welociraptora na tym zwierzęciu nie należy mylić z rzeczywistą klasyfikacją.

2. Wygląd i rozpoznawanie

Wyróżniają go duży zakrzywiony pazur stopy, długi ogon i chwytne kończyny przednie.

Duży pazur drugiego palca stopy miał budowę pozwalającą unosić go niezależnie od pozostałych palców. Długi, częściowo usztywniony ogon wiąże się z funkcją utrzymywania równowagi wskazaną w nazwie. Aby zrozumieć zakres ruchów, trzeba rozpatrywać razem palce, ramiona oraz różne stawy stóp. Rekonstrukcje z piórami korzystają z danych o bliskich krewnych; nie zachowały się bezpośrednio kolory wszystkich części ciała.

3. Podstawy wnioskowania o ekologii

Jest interpretowany jako mięsożerca. Dokładne zastosowanie pazurów i możliwość polowań grupowych pozostają przedmiotem różnych hipotez, a nie pewnym zachowaniem znanym z filmów.

Zęby i kości znalezione w pobliżu dużych roślinożernych dinozaurów dostarczają wskazówek o zależnościach pokarmowych. Obecność kilku osobników w jednym miejscu nie dowodzi automatycznie współpracy podobnej do współdziałania dzisiejszych wilków. Kłucie lub przytrzymywanie pazurem stopy także należą do hipotez o jego funkcji. Ruchy dopuszczane przez kości, rzeczywista kolejność działań i podział ról w grupie mają różny poziom oparcia w dowodach.

4. Ograniczenia zapisu kopalnego i rekonstrukcji

Porównuj budowę ciała z grupami pokrewnymi. Nie jest to dinozaur opancerzony; w rekonstrukcjach szkieletu i upierzenia odróżniaj zaobserwowane dowody od wnioskowania.

Porównanie szkieletu z budową spokrewnionych ptaków pomaga rozumieć razem ramiona, nogi i ogon. Nie oznacza jednak przenoszenia na tego dinozaura wszystkich zachowań współczesnego gatunku ptaka. Czytaj podpisy okazów, replik i rekonstrukcji całego ciała, aby ustalić, co przedstawia każdy materiał. Ilustracje na tej stronie objaśniają dowody kopalne, a nie są zdjęciami żywego osobnika.

Dowody i źródła