Dinozaury
Dilofozaur
Dilophosaurus
Klasyfikacja i nazwa naukowa: Dilophosaurus wetherilli
Data sprawdzenia źródeł:
Dwa grzebienie: wczesnojurajski teropod odróżniony od filmowej fikcji
Dilofozaur był teropodem wczesnej jury, nazwanym od grzebieni głowy.
Pochodzenie i rozmieszczenie
Wczesna jura · Ameryka Północna
- Dilophosaurus wetherilli
- Wymarłe zwierzę badane ze skamieniałości
- Oddzielanie rekonstrukcji od dowodów

Okaz kopalny lub szkielet
Ekspozycja skamieniałości lub szkieletu dilofozaura. Montaż może zawierać kopie i uzupełnienia; nie jest to zdjęcie żywego osobnika.
Źródło: Eduard Solà · Materiał źródłowy: DilophosaurusROM1.JPG · CC BY-SA 3.0
Informacja o zmianach na stronie źródłowej: Crop and contrast, for visibility.
1. Klasyfikacja, odkrycie i kontekst epoki
Dilofozaur był teropodem wczesnej jury, nazwanym od grzebieni głowy.
Północnoamerykańskie szkielety wczesnej jury stanowią podstawę badań. Historia odkryć i zmieniających się rekonstrukcji jest dobrze znana w paleontologii. Żył nawet przed późnojurajskim allozaurem. Notatki odkrywców pomagają poznać pierwotny układ kości pod ziemią.
2. Wygląd i rozpoznawanie
Dwa cienkie grzebienie, długa szyja i dwunożność są typowe. Filmowa rozkładana kryza nie jest potwierdzona skamieniałością.
Grzebienie leżą obok siebie na czaszce. Ze względu na cienką budowę rozważa się sygnały i inne funkcje zamiast uznawać je z góry za ciężką broń do uderzania. Proporcje należą do teropoda większego niż filmowa mała jaszczurka. Przy kryzie lub strumieniu jadu sprawdź, czy to fikcja, nie cecha szkieletu.
3. Podstawy wnioskowania o ekologii
Jest interpretowany jako mięsożerca. Plucie jadem i filmowe małe ciało nie są naukowo potwierdzone.
Zęby, szczęki i ciało pozwalają badać dietę. Obróbkę i wielkość ofiar wyjaśnia się w granicach materiału oraz modeli. Możliwość rozpoznawania się po kształcie grzebieni nie jest tym samym co bezpośredni zapis zachowań godowych. Zamiast sprowadzać zachowanie do określenia „łagodny” lub „agresywny”, analizuj związki między budową a funkcją.
4. Ograniczenia zapisu kopalnego i rekonstrukcji
Rekonstrukcje z ciała i czaszki mogą się zmieniać z badaniami. Oddzielaj szkielet i kulturę popularną.
Czytaj o odkryciu i podstawach rekonstrukcji, np. opisy UCMP, przy oglądaniu wystaw. Nie ma filmów żywych osobników pokazujących barwę i głos. Materiały to fosylia, szkielety lub rekonstrukcje. Filmowy jad nie określa zagrożenia czy hodowli i nie miesza się z danymi współczesnej agamy kołnierzastej.
Dowody i źródła
- Natural History Museum — Dilofozaur
Klasyfikacja, pochodzenie, wygląd i ekologia
- UC Museum of Paleontology — Dinozaury teropody
Porównanie szkieletów teropodów i ich ewolucyjne pokrewieństwo z ptakami