ยอร์กเชียร์ เทอร์เรียร์

ยอร์กเชียร์ เทอร์เรียร์เกี่ยวข้องกับสายเทอร์เรียร์ที่จับสัตว์ฟันแทะขนาดเล็กในเขตอุตสาหกรรมทางเหนือของบริเตน ต่อมาเป็นที่รู้จักแพร่หลายในฐานะสุนัขเป็นเพื่อนที่มีขนยาวละเอียด การดูทั้งรูปลักษณ์ประกวดที่สง่างามกับประวัติสุนัขทำงานจริงช่วยเลี่ยงภาพว่าสุนัขเล็กเกิดมาเพื่อประดับเท่านั้น ชื่อเชื่อมโยงกับภูมิภาคที่สายพันธุ์ก่อตัว

ตัวเต็มวัยมักมีขนลำตัวโทนน้ำเงินเทา ใบหน้าและขาสีน้ำตาลทอง โดยอาจเปลี่ยนจากสีดำกับน้ำตาลทองในวัยลูกสุนัข ขนตรงยาวกับทรงตัดสั้นสำหรับชีวิตประจำวันเป็นภาพลักษณ์ต่างกันของพันธุ์เดียวกัน ควรพิจารณาสีและความยาวขนตามระยะเติบโต พร้อมดูสัดส่วนจริงของร่างกายเล็กด้วย

สีดำเข้มกับน้ำตาลทองของยอร์กเชียร์ เทอร์เรียร์อายุน้อยอาจเปลี่ยนไปเป็นโทนน้ำเงินเทาเมื่อโต ทำให้ภาพสองภาพดูราวกับคนละตัว ขนที่แสกกลางลำตัวแล้วทิ้งยาวไปสองข้างเป็นการแต่งสำหรับประกวด เครื่องประดับบนขนศีรษะที่มัดไว้หรือการตัดสั้นในชีวิตประจำวันไม่ใช่อวัยวะเฉพาะสายพันธุ์ ในภาพให้ตรวจทั้งการเปลี่ยนสีขน อายุ และตำแหน่งจริงของหู ปาก และขาไปพร้อมกัน

บางตัวเป็นเทอร์เรียร์เล็กที่คอยสังเกตเสียงและการเคลื่อนไหวรอบตัว และกระตือรือร้นสำรวจ ร่างกายเล็กไม่ได้ทำให้ความต้องการออกกำลังกายและเรียนรู้หายไป แทนที่จะตีความเพียงว่าต้องการปกป้อง ให้สังเกตว่าตอบสนองต่อสิ่งกระตุ้นใด และใช้การฝึกให้รางวัลเพื่อเรียนรู้พฤติกรรมที่สบายใจ เมื่อพบสุนัขไม่คุ้นเคยให้คำนึงถึงขนาดที่ต่างกันและให้โอกาสถอยออกมา

หากไว้ขนยาว ให้ตรวจรอบตาและปาก รวมถึงบริเวณที่เสียดสีอย่างรักแร้ ให้ความสบายของผิวหนังและการเคลื่อนไหวมาก่อนการคงทรงขน ลดเส้นทางที่ต้องกระโดดลงจากที่สูง และให้เดินเล่นกับเล่นตามกำลัง สุนัขเล็กก็ต้องการเวลาคุ้นกับวิธีอุ้มหรือสัมผัส และต้องมีพื้นที่พักเช่นกัน