Sanyanggae LogoSanyanggae

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (สุกร)

สุกรเหมยซาน

Meishan

การจำแนกและชื่อวิทยาศาสตร์: Sus scrofa domesticus

วันที่ตรวจสอบข้อมูล:

รอยย่นของผิวหนัง หูใหญ่ที่ห้อยลงมา และผิวสีดำหรือสีเข้มเป็นลักษณะที่สะดุดตา

เหมยซานเป็นสายพันธุ์สุกรบ้านที่เกี่ยวกับสายไท่หูจีน เพราะลักษณะสืบพันธุ์จึงถูกศึกษาและใช้ในกลุ่มเลี้ยงอื่นด้วย รอยย่นของผิวหนัง หูใหญ่ที่ห้อยลงมา และผิวสีดำหรือสีเข้มเป็นลักษณะที่สะดุดตา

ที่มาและการกระจาย
จีน

  • Meishan
  • จีน
ภาพถ่ายอ้างอิงสุกรเหมยซาน

ภาพถ่ายอ้างอิง

ภาพถ่ายอ้างอิงของสุกรเหมยซาน โปรดดูสีและรูปร่างของตัวในภาพร่วมกับคำอธิบายการระบุในเนื้อหา

แหล่งข้อมูล: Gunnar Ries · ข้อมูลต้นทาง · CC BY-SA 2.5

1. การจำแนก ที่มา และถิ่นอาศัย

เหมยซานเป็นสายพันธุ์สุกรบ้านที่เกี่ยวกับสายไท่หูจีน เพราะลักษณะสืบพันธุ์จึงถูกศึกษาและใช้ในกลุ่มเลี้ยงอื่นด้วย

เป็นสายพันธุ์เกี่ยวกับสุกรท้องถิ่นสายไท่หูจีน รู้จักในงานวิจัยและปรับปรุงการสืบพันธุ์ คำว่าให้ลูกดกเป็นแนวโน้มตามกลุ่มสำรวจ อายุ และเงื่อนไขเลี้ยง ไม่ใช้บันทึกอดีตเป็นตัวเลขคงที่ว่าแม่ทุกตัวให้ลูกเท่ากันเสมอ

2. รูปลักษณ์และวิธีแยกแยะ

รอยย่นของผิวหนัง หูใหญ่ที่ห้อยลงมา และผิวสีดำหรือสีเข้มเป็นลักษณะที่สะดุดตา

ผิวดำหรือเข้มมีรอยย่นมากกับหูใหญ่ตกลงเป็นลักษณะหลัก ระดับที่รอยย่นและหูบังตาต่างตามตัวกับระยะโต ควรใช้ภายนอกเป็นข้อมูลดูโครงสร้างหัวและผิว แทนบรรยายให้ดูตลก

เมื่อหูใหญ่บังบริเวณด้านหน้าดวงตา ใบหน้าอาจดูสั้นและย่นมากขึ้น ไม่ใช้จำนวนหรือความกว้างรอยย่นคาดเป็นอายุแม่นหรือความสามารถสืบพันธุ์ แต่ตรวจบันทึกจริงของระยะโต

3. พฤติกรรมและวิถีชีวิต

มักแนะนำผ่านลักษณะสืบพันธุ์อย่างลูกดก จำนวนต่อครอกต่างตามสิ่งแวดล้อมและสภาพแม่ ไม่ใช่ตัวเลขคงที่ทุกตัว

เป็นตัวอย่างปรับปรุงปศุสัตว์โดยใช้การสืบพันธุ์ แต่จำนวนลูกอย่างเดียวไม่ได้อธิบายสภาพสัตว์ ภาพลูกมากแสดงตัวหนึ่ง ณ เวลาหนึ่ง ต้องคิดสภาพแม่ การให้นม การพัก และที่อยู่ลูกพร้อมกัน

4. การสังเกต คุ้มครอง และดูแล

เมื่ออธิบายการสืบพันธุ์ ตรวจกลุ่มจริงกับเวลาบันทึก ไม่ใช้ภาพรอยย่นและหูเป็นความหมายเดียวกับสุขภาพหรือดูแลง่าย

รอยย่นกับหูใหญ่เป็นลักษณะที่ต้องดูผิวข้างใต้และสิ่งแวดล้อมด้วย สังเกตว่าเดินพักสบายหรือไม่ แยกโภชนาการช่วงตั้งท้อง ให้นม และโต ไม่ลดการฟื้นตัวและตรวจสุขภาพแม่เพราะชื่อเสียงสืบพันธุ์

หลักฐานและเอกสารอ้างอิง