ไดโนเสาร์
สเตโกซอรัส
Stegosaurus
การจำแนกและชื่อวิทยาศาสตร์: Stegosaurus
วันที่ตรวจสอบข้อมูล:
แยกดูแผ่นหลังและหนามหางของสเตโกซอร์
สเตโกซอรัสเป็นไดโนเสาร์กลุ่มสเตโกซอร์ในยุคจูแรสซิกตอนปลาย เป็นกินพืชเด่นจากชั้นมอร์ริสันอเมริกาเหนือ ไม่ร่วมยุคทีแรนโนซอรัสปลายครีเทเชียส
ที่มาและการกระจาย
จูแรสซิกตอนปลาย อเมริกาเหนือและอื่น ๆ
- Stegosaurus
- สัตว์สูญพันธุ์ศึกษาจากฟอสซิล
- แยกจำลองกับหลักฐาน

ตัวอย่างฟอสซิลหรือโครงกระดูก
ข้อมูลจัดแสดงฟอสซิลหรือโครงกระดูกสเตโกซอรัส อาจมีส่วนจำลองหรือเติมเต็ม ไม่ใช่ภาพถ่ายตัวมีชีวิต
แหล่งข้อมูล: Perry Quan from Oakville, Canada · ข้อมูลต้นทาง · CC BY-SA 2.0
1. การจำแนก การค้นพบ และบริบทของยุค
สเตโกซอรัสเป็นไดโนเสาร์กลุ่มสเตโกซอร์ในยุคจูแรสซิกตอนปลาย เป็นกินพืชเด่นจากชั้นมอร์ริสันอเมริกาเหนือ ไม่ร่วมยุคทีแรนโนซอรัสปลายครีเทเชียส วิจัยแรกเคยวางแผ่นนอน ต่อมาฟอสซิลดีเปลี่ยนคำตีความ ประวัตินี้บอกตำแหน่งเดิมสำคัญเท่ารูปกระดูก มีหลายชนิดวัยในสกุล แผ่นไม่เหมือนทุกตัวอย่าง
2. รูปลักษณ์และวิธีแยกแยะ
หัวเล็ก ตัวกว้าง ขาหลังยาวกว่าขาหน้า แผ่นใหญ่เรียงหลัง หนามยาวปลายหางเด่น แผ่นคือกระดูกในผิว ไม่ติดกระดูกสันโดยตรง จึงกระจายตอนเป็นฟอสซิลได้ แยกเรียงแผ่นกับหนามจะเห็นโครงแม่นกว่าแค่ไดโนเสาร์หนามมาก หัวเล็กไม่ให้ตัดสินปัญญานิสัยคำเดียว สีและปลอกแผ่นนอกเป็นข้อมูลจำลองไม่อยู่โครงแสดง
3. หลักฐานสำหรับอนุมานนิเวศวิทยา
ฟันกรามสนับสนุนใช้พืช ศึกษาหนามหางป้องกันแต่ไม่สร้างทุกเคลื่อนไหวหรือฉากสู้ได้ แผ่นกว้างมีหลายคำอธิบายเช่นแสดงและอุณหภูมิ เด่นตาไม่บอกหน้าที่ใดเดียวแน่ ประเภทพืชและสูงกินต้องพิจารณาโครงกับพืชยุคด้วย
4. ข้อจำกัดของฟอสซิลและการสร้างภาพจำลอง
ศึกษาถิ่นผ่านพืชสัตว์อื่น ทางน้ำ รอยตะกอนชั้นเดียว ของจริงและโครงจำลองสอนทั้งคู่แต่ดูป้ายวัสดุช่วยอ่านภาพ สำคัญคือหลังเป็นแผ่นไม่ใช่กระบอง หางปลายหนามยาว ภาพฟอสซิลหรือจำลองวิทยาศาสตร์ไม่เป็นบันทึกมีชีวิต ภาพเก่าก็ผลิตจากวิจัยยุคนั้น
หลักฐานและเอกสารอ้างอิง
- พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ — สเตโกซอรัส
ถิ่นค้นพบ ยุค โครงกระดูก และการตีความอาหารของสกุลนี้
- พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ — ทำให้สเตโกซอรัสกลับมีชีวิต
ตัวอย่างอนุรักษ์ดีและวิจัยโครงกระดูก