Wasbeerhond

De wasbeerhond heeft de wetenschappelijke naam Nyctereutes procyonoides en behoort net als honden en vossen tot de hondachtigen. Ondanks de vergelijkbare donkere tekening rond de ogen behoort hij tot een andere afstammingslijn dan de Amerikaanse wasbeer. Dit profiel behandelt de wasbeerhond van het vasteland, die onder meer van nature voorkomt op het Koreaanse schiereiland, in China en in oostelijk Rusland. De Amerikaanse vereniging voor zoogdierkunde erkent de Japanse wasbeerhond als aparte soort Nyctereutes viverrinus. Daarom worden niet alle beschrijvingen van de Japanse tanuki op deze soort overgenomen. Hij gebruikt beschutte plekken zoals bosranden en dichte oeverbegroeiing en wordt ook vlak bij menselijke woongebieden waargenomen.

Opvallend zijn de donkere tekening van de ogen naar de wangen, korte ronde oren, lage poten en een gedrongen lichaam. De vacht varieert van grijsbruin tot donkerbruin en de volheid ervan hangt af van seizoen en conditie van het individu. Onderscheid hem van de wasbeer, waarvan de staart een duidelijke reeks ringen heeft. De donkere gezichtsbanden van een das lopen vanaf de snuit langs de ogen naar achteren, anders dan de oog- en wangtekening van een wasbeerhond. In donkere beelden kunnen de patronen echter vervagen; bekijk ook de oren, staart en verhoudingen van het hele lichaam. Stel de soort van een jong dier niet alleen op basis van zijn gezichtstekening vast.

Wasbeerhonden zijn alleseters die onder meer kleine dieren, insecten, vruchten en aas benutten. Hun dieet verandert met het plaatselijke voedselaanbod, en voedsel van mensen aannemen mag niet als normale verzorging worden geïnterpreteerd. Ze kunnen door dassen gegraven holen als schuilplaats gebruiken. Soms worden gezamenlijke latrines gezien waar familieleden herhaaldelijk uitwerpselen achterlaten. In koude streken kunnen ze in de winter veel minder actief zijn, maar dat betekent niet dat dieren in alle gebieden de hele winter op dezelfde manier slapen. Een ontdekt hol of een latrine is een spoor van dierenleven, geen bezienswaardigheid die van dichtbij of van binnen moet worden onderzocht.

Komt u tijdens een wandeling een wasbeerhond tegen, ga dan niet dichterbij en versper zijn weg niet; laat ruimte om zich terug te trekken. Voer of raak hem niet aan en houd huisdieren onder controle zodat ze hem niet achtervolgen. Dat hij dichtbij stil blijft zitten, betekent niet dat hij tam is of veilig aangeraakt kan worden. Ook voedsel en afval opruimen is belangrijk om hem niet aan te moedigen bij mensen om voedsel te zoeken. Raak uitwerpselen of holen niet direct aan; maak zo nodig foto's van een afstand om ze vast te leggen. Lijkt het dier gewond of zit het opgesloten in een voorziening, meld dan locatie en omstandigheden bij de plaatselijke bevoegde wildinstantie in plaats van het zelf te vangen of te houden.