Dinosauriërs
Pachycephalosaurus
Pachycephalosaurus
Indeling en wetenschappelijke naam: Pachycephalosaurus wyomingensis
Bronnen gecontroleerd:
Een dinosauriër voor onderzoek naar de functie en groei van een dikke schedel
Pachycephalosaurus was een ornithischische dinosauriër met dikke schedelbeenderen. Het was geen sauropode met een lange nek.
Oorsprong en verspreiding
Late Krijt · Noord-Amerika
- Pachycephalosaurus wyomingensis
- Uitgestorven dier dat aan de hand van fossielen wordt onderzocht
- Reconstructie en bewijs onderscheiden

Fossiel of skelet
Tentoonstellingsmateriaal van een fossiel of skelet van Pachycephalosaurus. De opstelling kan replica's of aangevulde delen bevatten; dit is geen foto van een levend dier.
Bron: IJReid · Oorspronkelijk materiaal: Pachycephalosaurus_wyomingensis_ROM.jpg · CC BY 4.0
1. Indeling, ontdekking en geologische context
Pachycephalosaurus was een ornithischische dinosauriër met dikke schedelbeenderen. Het was geen sauropode met een lange nek.
Deze pachycephalosauriër leefde aan het einde van het Late Krijt in Noord-Amerika. De naam, die dikke kop betekent, verwijst naar de koepelvormige schedel; de afstamming verschilt van die van grote sauropoden. Schedelfossielen zijn belangrijk, maar er bestaat geen enkel exemplaar waarvan alle botten van het hele lichaam volledig bekend zijn. Ook wordt onderzocht of sommige fossielen met verschillende kopvormen groeistadia of afzonderlijke soorten vertegenwoordigen.
2. Uiterlijk en herkenning
De dikke koepel boven op de schedel en uitsteeksels langs de rand zijn de voornaamste kenmerken.
Bekijk de combinatie van de rond gewelfde schedel, de kleine uitsteeksels eromheen en een lichaam dat op twee poten stond. De inwendige schedelbouw geeft meer informatie dan alleen de indruk van een hard oppervlak. Tijdens de groei kunnen verhoudingen en versieringen van de kop veranderen, zodat jonge en volwassen dieren moeten worden onderscheiden. Modellen van het hele lichaam zijn reconstructies op basis van vergelijkingen van bekende botten met die van naaste verwanten.
3. Aanwijzingen voor ecologische interpretaties
Voor het gebruik van de kop worden onder meer botsingen en vertoon als verklaringen gegeven. Eén manier van vechten wordt niet voorgesteld alsof het gedrag rechtstreeks is waargenomen.
Er worden verschillende functies besproken, zoals botsingen met de schedels, duwen tegen de flanken en visueel vertoon. Scènes die lijken op hoorngevechten van huidige berggeiten zijn slechts verklarende vergelijkingen, geen opnamen van echte gevechten van deze dinosauriër. Botschade, gewrichten en botsingsmodellen leveren verschillende soorten bewijs om de hypothesen te beoordelen. Dat één functie mogelijk was, wordt niet uitgebreid tot een verklaring van het gewone temperament en alle gedragingen.
4. Grenzen van fossielen en reconstructies
Er bestaan taxonomische discussies die samenhangen met de groei van de schedel. Bekijk daarbij ook de vraag of verschillen tussen volwassen en jonge dieren als verschillende soorten worden opgevat.
Controleer bij een schedel niet alleen de dikte, maar ook de bewaarde delen en de gereconstrueerde randen. Discussies over indeling en groei kunnen met nieuwe exemplaren veranderen. Foto's en tekeningen op deze pagina zijn fossielen of wetenschappelijke reconstructies, geen beelden van een levende Pachycephalosaurus. Maak bij gereconstrueerde gevechten en huidkleuren onderscheid tussen waargenomen botten en interpretatie.
Onderbouwing en bronnen
- Natuurhistorisch Museum Londen — Pachycephalosaurus
Taxonomie, oorsprong, uiterlijk en ecologie
- Museum voor Paleontologie van de Universiteit van Californië — Vogelbekkendinosauriërs
Onderscheid tussen de afstammingslijnen van ornithopoden, ceratopsiërs, stegosauriërs en ankylosauriërs