Dinosauriërs
Plesiosaurus
Plesiosaurus
Indeling en wetenschappelijke naam: Plesiosaurus dolichodeirus
Bronnen gecontroleerd:
Lange nek en vier vinnen: de hele plesiosauriërgroep en één geslacht onderscheiden
Plesiosaurus was een zeereptiel uit de plesiosauriërgroep. De naam van de hele groep moet worden onderscheiden van de geslachtsnaam Plesiosaurus.
Oorsprong en verspreiding
Vroege Jura · Europese zeeën
- Plesiosaurus dolichodeirus
- Uitgestorven dier dat aan de hand van fossielen wordt onderzocht
- Reconstructie en bewijs onderscheiden

Fossiel of skelet
Tentoonstellingsmateriaal van een fossiel of skelet van Plesiosaurus. De opstelling kan replica's of aangevulde delen bevatten; dit is geen foto van een levend dier.
Bron: the paleobear · Oorspronkelijk materiaal: Plesiosaurus_dolichodeirus_NHM.jpg · CC BY 2.0
1. Indeling, ontdekking en geologische context
Plesiosaurus was een zeereptiel uit de plesiosauriërgroep. De naam van de hele groep moet worden onderscheiden van de geslachtsnaam Plesiosaurus.
Deze pagina richt zich op Plesiosaurus dolichodeirus uit de Europese zeeën van het Vroege Jura. Het is een belangrijk zeereptiel in de geschiedenis van Britse fossielen en vroeg paleontologisch onderzoek. De hele plesiosauriërgroep omvat dieren met verschillende nek- en kopverhoudingen; onderscheid daarom de algemene groepsnaam en dit geslacht. Het dier leefde in de zeeën van het dinosauriërtijdperk, maar was zelf geen dinosauriër.
2. Uiterlijk en herkenning
Kenmerkend zijn een lange nek, een kleine kop en vier vinachtige ledematen.
Op de kleine kop volgt een lange nek; aan weerszijden van de brede romp zitten vier grote vinachtige ledematen. In de totale omtrek heeft de staart andere verhoudingen dan de lange nek. De nekbeweging wordt onderzocht met de bewegingsruimte van de botgewrichten en kan worden vergeleken met oude tekeningen waarin de nek vrij en sterk als die van een zwaan buigt. Gereconstrueerde houdingen onder water combineren bewaarde botten en functionele interpretaties.
3. Aanwijzingen voor ecologische interpretaties
Het dier gebruikte voedsel onder water. De beweging van de vier ledematen wordt uit de lichaamsbouw en modellen onderzocht.
Op basis van spitse tanden en kaken wordt een roofdierleven met kleine zeedieren als prooi afgeleid. De volgorde waarin de vier vinnen bewogen wordt onder meer met hydrodynamische modellen onderzocht. De beweging van huidige zeeschildpadden wordt niet volledig gekopieerd, en ook een hoog boven water opgestoken nek vereist eigen bewijs. Mogelijkheden die uit fossielen worden afgeleid verschillen van feiten die in echte onderwatervideo's zijn vastgelegd.
4. Grenzen van fossielen en reconstructies
De fossielen tonen het leven van een zeereptiel, los van de indeling van dinosauriërs in vlees- en planteneters. Uitgestorven dieren worden niet uitgelegd met verzorgingsregels voor huidige huisdieren.
Skeletten in mariene sedimentlagen vertellen zowel over de leefplek als over het begravingsproces na de dood. Controleer in een museum of de wetenschappelijke naam Plesiosaurus is of die van een andere plesiosauriër. De beelden hier zijn fossielen of wetenschappelijke reconstructies; foto's van legendarische meermonsters dienen niet als biologisch bewijs. Vergelijk ook hoe de verhoudingen van dezelfde viervinnige bouw per soort verschillen.
Onderbouwing en bronnen
- Natuurhistorisch Museum Londen — Plesiosaurus
Taxonomie, oorsprong, uiterlijk en ecologie
- Natuurhistorisch Museum Londen — Mary Anning
Ontdekking van Plesiosaurus-fossielen en vroeg onderzoek naar zeereptielen