Sanyanggae LogoSanyanggae

Dinosauriërs

Pteranodon

Pteranodon

Indeling en wetenschappelijke naam: Pteranodon

Bronnen gecontroleerd:

Een kustpterosauriër met tandeloze snavel en vlieghuiden

Pteranodon is een pterosauriër. Deze vliegende reptielen leefden in de tijd van dinosauriërs, maar vormen een andere groep.

Oorsprong en verspreiding
Laat-Krijt · Noord-Amerika

  • Pteranodon
  • Uitgestorven dier onderzocht met fossielen
  • Reconstructie en bewijs onderscheiden
Foto van een fossiel of skeletspecimen van Pteranodon

Fossiel of skelet

Fossiele of skeletale tentoonstelling van Pteranodon. De opstelling kan replica's of aangevulde delen bevatten en is geen foto van een levend individu.

Bron: Matt Martyniuk · Oorspronkelijk materiaal: Pteranodon_amnh_martyniuk.jpg · CC BY 3.0

Photo credit Matt Martyniuk henteeth.com

henteeth.com · henteeth.com

1. Indeling, ontdekking en geologische context

Pteranodon is een pterosauriër, geen dinosauriër. Vliegende reptielen uit dezelfde tijd moeten van dinosauriërs worden onderscheiden.

De naam duidt één geslacht aan, los van de populaire gewoonte beide groepen samen te nemen. Noord-Amerikaanse Krijtlagen tonen een vroegere uitgestrekte binnenzee. Botten die nu landinwaarts liggen kunnen uit oude zeesedimenten komen. Grote en kleine exemplaren helpen soort, geslacht en groeistadium onderzoeken; alleen formaat bepaalt geen naam.

2. Uiterlijk en herkenning

Lange snavel, kopkam en vlieghuiden gesteund door verlengde vingers waren kenmerkend. Bekende Pteranodon-kaken zijn tandeloos.

De verlengde vierde vinger draagt de geopende vlieghuid. Dat verschilt van vogelveren en vleermuisvleugels met meerdere gespreide vingers. Kamgrootte en vorm verschillen tussen specimens en zijn niet eenvoudig als stuurroer bevestigd. De niet in het skelet bewaarde vleugelomtrek kan per reconstructie verschillen.

3. Aanwijzingen voor ecologische interpretaties

Vlucht en voedsel zoeken in zee worden samen geïnterpreteerd. Exacte vlieg- en landingswijzen bevatten fossiele en biomechanische afleidingen.

Snavel, voedselsporen en zeesedimenten helpen visconsumptie onderzoeken. Huidige zeevogels verduidelijken functies maar bewijzen geen identiek duiken of landen op water. Vleugelslag en zweven op luchtstromen worden samen bekeken. Eén reconstructie bepaalt geen gewone vlieghouding of groepsgrootte.

4. Grenzen van fossielen en reconstructies

Fossielen komen uit lagen van de oude Noord-Amerikaanse binnenzee. Bekijk pterosauriërverwantschap en vindmilieu in plaats van dinosauriërdieetcategorieën.

Kust- en zee-ecologie horen bij het begravingsproces van de botten. Transport van gebroken botten door water of ophoping van verschillende dieren verandert de betekenis van een vindplaats. Beelden zijn fossielen, skeletten of reconstructies, geen levende pterosauriërs. Vlieghuidkleuren en snavelpatronen worden niet als echte observatie beschreven.

Onderbouwing en bronnen