Dinosauriërs
Quetzalcoatlus
Quetzalcoatlus
Indeling en wetenschappelijke naam: Quetzalcoatlus
Bronnen gecontroleerd:
Een lange nek en snavel bij een reusachtige azhdarchide pterosauriër
Quetzalcoatlus was een azhdarchide pterosauriër. Hij is bekend als groot vliegend dier, maar was geen sauropode dinosauriër.
Oorsprong en verspreiding
Late Krijt · Noord-Amerika
- Quetzalcoatlus
- Uitgestorven dier dat aan de hand van fossielen wordt onderzocht
- Reconstructie en bewijs onderscheiden

Fossiel of skelet
Tentoonstellingsmateriaal van een fossiel of skelet van Quetzalcoatlus. De opstelling kan replica's of aangevulde delen bevatten; dit is geen foto van een levend dier.
Bron: Ghedoghedo · Oorspronkelijk materiaal: Quetzalcoatlus_northropi.jpg · CC BY-SA 3.0
1. Indeling, ontdekking en geologische context
Quetzalcoatlus was een azhdarchide pterosauriër. Hij is bekend als groot vliegend dier, maar was geen sauropode dinosauriër.
Deze azhdarchide is bekend uit lagen van het Late Krijt van Texas in de Verenigde Staten. Pterosauriërs worden onderscheiden van dinosauriërs en huidige vogels. Reconstructies verschillen naargelang het verband dat wordt gelegd tussen de grote soort en kleinere exemplaren; één vaste grootte voor het hele geslacht is daarom moeilijk te geven. De vindlaag en het type exemplaar bieden nauwkeuriger vergelijkingen dan populaire ranglijsten van reusachtige vliegende dieren.
2. Uiterlijk en herkenning
Kenmerkend zijn de lange nek, de lange snavel en voorpoten die een vlieghuid droegen. Schattingen van de lichaamsgrootte verschillen per soort en exemplaar.
Opvallend zijn de lange nek en snavel en de voorpoten die een grote vlieghuid ondersteunden. Een verlengde vinger droeg de vleugel, anders dan bij een gevederde vogelvleugel. De totale spanwijdte en het gewicht worden uit onvolledige exemplaren en verhoudingen geschat. Ook een hoog oprijzende reconstructie van het hele lichaam betekent niet dat ieder bot volledig is gevonden: controleer de werkelijk bewaarde delen.
3. Aanwijzingen voor ecologische interpretaties
Vliegen en voedselzoeken op de grond worden met skeletten en biomechanica onderzocht. Een bepaalde topsnelheid of prooikeuze wordt niet als rechtstreeks waargenomen feit gegeven.
Lopen op de grond, opstijgen en vliegen worden bestudeerd met gewrichten, spieren en biomechanische modellen. Een lange snavel alleen bepaalt niet of hij uitsluitend vissen langs de waterkant ving of ook voedsel op het land gebruikte. Vermijd de uitersten dat het dier door zijn grootte niet kon vliegen of zich altijd uitsluitend door luchtstromen liet dragen. Lees onderzoeksresultaten samen met de gebruikte exemplaren en aannamen.
4. Grenzen van fossielen en reconstructies
Het gebruik van het lichaam op het land en tijdens het vliegen wordt samen onderzocht. Vergelijk spanwijdte en gewicht aan de hand van bronnen die exemplaren en schattingsmethoden vermelden.
De vroegere rivieren en overstromingsvlakten op de vindplek doen denken aan levensmogelijkheden die verschillen van die van mariene pterosauriërs. Vergelijk op skeletfoto's de lange nekwervels en vleugelvinger en controleer de wetenschappelijke naam van het exemplaar. Onderscheid fossielen, modellen en wetenschappelijke reconstructies. Vliegscènes op deze pagina zijn op skeletten en onderzoek gebaseerde reconstructies, geen opnamen van levende dieren.
Onderbouwing en bronnen
- Museum voor Paleontologie van de Universiteit van Californië — Quetzalcoatlus
Taxonomie, oorsprong, uiterlijk en ecologie
- Universiteit van Texas in Austin — De grootste pterosauriër ter wereld sprong op om te vliegen
Texaanse exemplaren en onderzoek naar opstijgen, vliegen en voortbeweging op de grond