Sanyanggae LogoSanyanggae

Dinozaury

Parazaurolof

Parasaurolophus

Klasyfikacja i nazwa naukowa: Parasaurolophus

Data sprawdzenia źródeł:

Hadrozaur z długim pustym grzebieniem skierowanym do tyłu i szczękami do obróbki roślin

Parazaurolof, z długim pustym grzebieniem z tyłu głowy i szczękami do obróbki roślin, jest roślinożernym dinozaurem ptasiomiednicznym z grupy hadrozaurów. Jego linia różni się od linii długoszyich zauropodów.

Pochodzenie i rozmieszczenie
Późna kreda · Ameryka Północna

  • Parasaurolophus
  • Wymarłe zwierzę badane na podstawie skamieniałości
  • Odróżniaj rekonstrukcję od dowodów
Zdjęcie okazu kopalnego lub szkieletowego parazaurolofa

Okaz kopalny lub szkielet

Materiał wystawowy przedstawiający skamieniałości lub szkielet parazaurolofa. Ekspozycja może zawierać repliki albo uzupełnione części i nie jest zdjęciem żywego osobnika.

Źródło: Zissoudisctrucker · Materiał źródłowy: FMNH_Parasaurolophus_fossil.jpg · CC BY-SA 4.0

Informacja o zmianach na stronie źródłowej: Cleand up over exposer

Zissoudisctrucker

1. Klasyfikacja, odkrycie i kontekst epoki

Parazaurolof jest dinozaurem ptasiomiednicznym z grupy hadrozaurów. To roślinożerca z innej linii ewolucyjnej niż długoszyje zauropody.

Zwierzę żyło w późnej kredzie w Ameryce Północnej. Określenie kaczodzioby opisuje szeroki pysk i nie oznacza wyłącznie wodnego trybu życia ani przynależności do ptaków. W rodzaju znanych jest kilka gatunków, a kształt grzebienia różni się również między osobnikami młodymi i dorosłymi. Porównując formy, uwzględniaj miejsce znalezienia oraz etap wzrostu.

2. Wygląd i rozpoznawanie

Charakterystyczne są długi pusty grzebień wystający do tyłu i szeroki pysk.

W długim zakrzywionym grzebieniu przebiegały złożone kanały powietrzne; nie był on masywnym rogiem. Liczne zęby i szeroki pysk wiążą się z przetwarzaniem roślin. Silnym kończynom tylnym towarzyszyły przednie zdolne do podpierania ciała. Opisywanie postawy jako wyłącznie dwunożnej albo wyłącznie czworonożnej jest więc zbyt proste.

3. Podstawy wnioskowania o ekologii

Bada się dźwięki i sygnalizację związane z grzebieniem. Nie są to rzeczywiste nagrania głosów, jakie można uzyskać od współczesnych zwierząt.

Naukowcy wykorzystują modele fizyczne, aby badać rezonans kanałów powietrznych grzebienia. Wyniki są wnioskowaniem z właściwości fizycznych, a nie nagraniem. Do możliwych funkcji należą również sygnały wzrokowe i rozpoznawanie osobników własnego gatunku. Udział poruszania się na dwóch lub czterech nogach wnioskuje się z anatomii i badań ruchu; jedna rekonstrukcja nie ustala codziennej postawy na stałe.

4. Ograniczenia zapisu kopalnego i rekonstrukcji

Liczne zęby służyły przetwarzaniu roślin. Kształt i długość grzebienia mogą różnić się zależnie od gatunku i wieku.

Odciski skóry i skamieniałości szkieletu to różne dane, pokazujące odpowiednio między innymi łuski i podstawową budowę. Na wystawach odróżniaj przekrój wnętrza grzebienia od jego wyglądu zewnętrznego. Sprawdzaj, czy obraz przedstawia skamieniałość, czy rekonstrukcję całego ciała. Odtworzone kolory i filmy z głosami nie są zapisami żywego zwierzęcia.

Dowody i źródła