สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (สุกร)
หมูป่า
Wild Boar
การจำแนกและชื่อวิทยาศาสตร์: Sus scrofa
วันที่ตรวจสอบข้อมูล:
จมูกยาว ขนหยาบ คอหนา และส่วนหน้าลำตัวหนาแน่นเป็นลักษณะเด่น
หมูป่าเป็นสัตว์ป่าในวงศ์สุกร และเป็นชนิดที่เกี่ยวข้องกับประวัติการทำให้สุกรกลายเป็นสัตว์บ้าน จมูกยาว ขนหยาบ คอหนา และส่วนหน้าลำตัวหนาแน่นเป็นลักษณะเด่น
ที่มาและการกระจาย
กำเนิดยูเรเชีย และนำเข้าไปหลายพื้นที่
- Sus scrofa
- กำเนิดยูเรเชีย และนำเข้าไปหลายพื้นที่

ภาพถ่ายอ้างอิง
ภาพถ่ายอ้างอิงของหมูป่า โปรดดูสีและรูปร่างของตัวในภาพร่วมกับคำอธิบายการระบุในเนื้อหา
แหล่งข้อมูล: Valentin Panzirsch · ข้อมูลต้นทาง · CC BY-SA 3.0 at
1. การจำแนก ที่มา และถิ่นอาศัย
หมูป่าเป็นสัตว์ป่าในวงศ์สุกร และเป็นชนิดที่เกี่ยวข้องกับประวัติการทำให้สุกรกลายเป็นสัตว์บ้าน กระจายกว้างในยูเรเชีย และมีกลุ่มที่คนย้ายไปพื้นที่อื่น เอกสารบางแห่งใช้คำเดียวกับหมูป่าธรรมชาติ สุกรบ้านที่หลุดจากการเลี้ยงแล้วตั้งถิ่นอยู่นอกการดูแลของมนุษย์ และลูกผสม จึงต้องตรวจพื้นที่และกลุ่มจริง
การแยกการกระจายดั้งเดิมกับพื้นที่คนนำเข้าช่วยเข้าใจว่าทำไมชนิดเดียวมีประเด็นอนุรักษ์และจัดการต่างกัน ไม่เทียบหมูป่าในป่าเกาหลีใต้กับบันทึกสุกรคืนสู่ป่าในทวีปอื่นโดยถือว่าเงื่อนไขเหมือนกันทั้งหมด
2. รูปลักษณ์และวิธีแยกแยะ
จมูกยาว ขนหยาบ คอหนา และส่วนหน้าลำตัวหนาแน่นเป็นลักษณะเด่น เขี้ยวตัวผู้อาจเด่น ลูกบางครั้งมีลาย ขนาด สี และความหนาขนต่างตามพื้นที่ ฤดู เพศ และอายุ ไม่เหมารวมน้ำหนักหรือความก้าวร้าวเฉลี่ยทั้งหมดจากบันทึกตัวผู้โตขนาดใหญ่
ลายลูกเป็นลักษณะช่วงอ่อนวัย ไม่ได้คงทุกอายุ ดูจมูกใหญ่ ขนหลังหยาบ และส่วนหน้าร่วมกันเพื่อสังเกตภาพต่างจากสุกรบ้านทั่วไป ไม่แปลงขนาดเขี้ยวจากภาพอย่างเดียวเป็นอายุแน่นอน
3. พฤติกรรมและวิถีชีวิต
เป็นสัตว์กินทั้งพืชและสัตว์ที่คุ้ยดิน ใช้อาหารหลากหลายทั้งพืชและสัตว์เล็ก ตัวเมียกับลูกมักรวมฝูง ส่วนตัวผู้โตอาจมีรูปแบบสังคมต่าง การปรากฏในพื้นที่เกษตรหรือรอบเมืองเกี่ยวข้องกับจุดที่ถิ่นอาศัย แหล่งอาหาร ที่หลบซ่อน และการใช้ที่ดินของมนุษย์มาบรรจบกัน จึงไม่ควรอธิบายเพียงว่าสัตว์มีนิสัยดุร้าย
การขุดดินเป็นวิธีหาอาหารและมีผลต่อดินกับพืช ความเสียหายพืชผลต้องดูร่วมกับสิ่งแวดล้อมให้อาหารและที่ซ่อน สัตว์ป่าคุ้นอาหารมนุษย์อาจกระทบการรักษาระยะตามปกติ
4. การสังเกต คุ้มครอง และดูแล
หากพบในธรรมชาติ ไม่เข้าใกล้ ไม่ให้อาหาร และไม่ขวางทางเคลื่อน เข้าไปถ่ายลูกอาจทำให้ระยะกับตัวเต็มวัยรอบข้างใกล้ขึ้น ขยะและอาหารที่คนให้มีผลต่อพฤติกรรมสัตว์ป่า จึงต้องจัดการ ในพื้นที่ทำตามหน่วยงานท้องถิ่น ไม่ใช้วิธีเลี้ยงสุกรบ้านจัดการหมูป่า
ความตึงเครียด ระยะ และทิศฝูงเคลื่อนในสถานที่จริงไม่ปรากฏครบในภาพนิ่ง ไม่ตามหรือขวางทางเพื่อภาพ และหลีกเลี่ยงให้อาหารสัตว์ป่าตรง ๆ การให้ความสำคัญกับสภาพสังเกตและแนวทางท้องถิ่นเป็นวิธีรับผิดชอบ
หลักฐานและเอกสารอ้างอิง
- Animal Diversity Web — Sus scrofa
ข้อมูลแยกตามชนิดเรื่องต้นกำเนิด รูปลักษณ์ ประโยชน์ หรือนิเวศวิทยา
- National Park Service — ผลของสุกรคืนสู่ป่าต่อระบบนิเวศ
ความสัมพันธ์สุกรคืนสู่ป่ากับสายหมูป่า และผลต่อดินกับระบบนิเวศ