De eerste bezorging van de wolkenpostbode
LeestaalNederlands
De eerste bezorging van de wolkenpostbode
Een grote belofte in een kleine tas. Ga met Miro mee op zijn eerste bezorging.
De reis van een brief
Welke weg ligt er tussen het hart van de afzender en het hart van wie op een brief wacht? Vandaag loopt een postbode die weg voor het eerst.
De eerste posttas
Miro, de nieuwe postbode van het wolkenpostkantoor, sloot zijn bruine tas stevig. Erin zat een uitnodiging voor een bijeenkomst op de Sterrenheuvel.
Voor zonsondergang
‘Ik bezorg hem voor zonsondergang, beloofd.’ Miro deed zijn rode sjaal goed en ging op pad. Bij de gedachte aan de vriend die op de uitnodiging wachtte, werden zijn stappen licht en huppelend.
Plotselinge wind
Maar zodra Miro het bospad opliep, stak een windvlaag op. Regendruppels tikten op zijn tas en het kleine bordje dat de weg wees, draaide in het rond.
Even stoppen
Onder een grote boom drukte Miro de tas tegen zich aan. Hij had haast, maar wachtte tot de regen minder werd. ‘Als ik door haast verdwaal, kan ik de uitnodiging niet bezorgen.’
Het vogeltje wijst de weg
Toen het droog werd, streek een vogeltje neer op een tak. ‘Ga je naar de Sterrenheuvel? Volg het pad met de glinsterende bladeren.’ Miro keek op naar de weg die de vogel aanwees.
Samen de richting vinden
Miro en de vogel zetten het bord bij de splitsing weer recht. ‘Dank je. Zo kan de volgende vriend ook de weg vinden.’ Nu Miro wist waar hij heen moest, liep hij weer flink door.
De gescheurde uitnodiging
Aan de voet van de heuvel opende Miro zijn tas. Eén kant van de natte uitnodiging was gescheurd. Zijn oren zakten naar beneden. Door de scheur waren de woorden met de ontmoetingsplaats moeilijk te lezen.
Niets verbergen
‘Als ik hem zo geef, weet mijn vriend niet waar hij heen moet.’ Miro verzamelde de stukjes netjes. In plaats van het in zijn eentje te verbergen, besloot hij hulp te vragen. Het vogeltje riep een eekhoorn.
De stukjes samenvoegen
De eekhoorn gaf een vlak stuk hout en de vogel hield zacht de papierrand vast. Miro plakte de scheur met plakband uit zijn tas. De losse letters sloten weer op elkaar aan.
Weer leesbaar
‘Sterrenheuvel, bij zonsondergang!’ Met z’n drieën lazen ze de uitnodiging. Miro keek of er geen letter ontbrak en nam afscheid. ‘Dank jullie wel dat jullie me hielpen mijn belofte te houden.’
Bezorging in het avondrood
Toen de hemel perzikkleurig werd, kwam Miro eindelijk op de heuvel aan. Hij gaf de uitnodiging aan zijn wachtende vriend en vertelde eerlijk dat die nat en gescheurd was geraakt.
Ook het hart is aangekomen
Zijn vriend vouwde de geplakte uitnodiging helemaal open. ‘Alles is goed te lezen! Dank je dat je hem helemaal hierheen hebt gebracht.’ Miros tas was lichter en zijn hart was vol warme stemmen van zijn vrienden.
Praat er samen over
Wie hielp Miro om zijn belofte te houden, en hoe? Aan wie zou jij hulp willen vragen als iets moeilijk wordt?
Tot de volgende bezorging
De eerste bezorging is klaar. Miro weet nu dat verantwoordelijkheid nemen ook de moed vraagt om even te stoppen en je stem te laten horen als je hulp nodig hebt.
Sleep aan de hoek van een bladzijde of gebruik de knoppen voor de vorige en volgende bladzijde. Je kunt ook de linker- en rechterpijltoets gebruiken.
Volgens je instelling voor minder beweging wisselen de bladzijden meteen.
Verhaal uit
Bij doorlopend lezen kun je de tekst en de illustraties van alle bladzijden op volgorde bekijken.
Oorspronkelijk verhaal · Beloften en verantwoordelijkheid
Het konijn Miro gaat op pad voor zijn eerste bezorging. Als storm en een gescheurde uitnodiging hem tegenhouden, zoekt hij met vrienden hoe hij zijn belofte kan houden.