Sanyanggae LogoSanyanggae

ไดโนเสาร์

พาราซอโรโลฟัส

Parasaurolophus

การจำแนกและชื่อวิทยาศาสตร์: Parasaurolophus

วันที่ตรวจสอบข้อมูล:

หงอนกลวงยาวไปด้านหลังหัวกับขากรรไกรจัดการพืช

พาราซอโรโลฟัสมีหงอนกลวงยาวไปด้านหลังหัวกับขากรรไกรจัดการพืช เป็นไดโนเสาร์ออร์นิทิสเชียนกลุ่มแฮดโรซอริด และเป็นไดโนเสาร์กินพืชต่างจากซอโรพอดคอยาว

ที่มาและการกระจาย
ครีเทเชียสตอนปลาย · อเมริกาเหนือ

  • Parasaurolophus
  • สัตว์สูญพันธุ์ที่ศึกษาจากฟอสซิล
  • แยกภาพบูรณะออกจากหลักฐาน
ภาพตัวอย่างฟอสซิลและโครงกระดูกพาราซอโรโลฟัส

ตัวอย่างฟอสซิลหรือโครงกระดูก

สื่อจัดแสดงฟอสซิลและโครงกระดูกพาราซอโรโลฟัส อาจมีส่วนที่จำลองหรือเติมให้ครบ ไม่ใช่ภาพถ่ายสัตว์ที่ยังมีชีวิต

แหล่งข้อมูล: Zissoudisctrucker · ข้อมูลต้นทาง: FMNH_Parasaurolophus_fossil.jpg · CC BY-SA 4.0

หมายเหตุการแก้ไขจากแหล่งต้นฉบับ: Cleand up over exposer

Zissoudisctrucker

1. การจำแนก การค้นพบ และบริบทของยุค

พาราซอโรโลฟัสเป็นไดโนเสาร์ออร์นิทิสเชียนกลุ่มแฮดโรซอริด เป็นไดโนเสาร์กินพืชต่างจากซอโรพอดคอยาว

เป็นแฮดโรซอริดจากครีเทเชียสตอนปลายของอเมริกาเหนือ เรียกไดโนเสาร์ปากเป็ดด้วยเพราะปากกว้าง ชื่อที่เหมือนเป็ดเป็นการเปรียบรูปร่าง ไม่ได้แปลว่าเป็นนกที่อยู่แต่ในน้ำ ภายในสกุลเดียวมีชนิดที่หงอนต่างกัน และตัวอ่อนวัยก็ต่างจากตัวเต็มวัย ต้องอ่านพื้นที่ค้นพบกับช่วงเติบโตของตัวอย่างร่วมกันจึงเทียบภาพบูรณะได้ถูกต้อง

2. รูปลักษณ์และวิธีแยกแยะ

ลักษณะเด่นคือหงอนกลวงที่ยื่นยาวไปหลังหัวและปากกว้าง

ในหงอนโค้งยาวไปหลังหัวมีทางผ่านอากาศซับซ้อน หงอนมีโครงสร้างต่างจากเขาขนาดใหญ่ที่ตัน ฟันจำนวนมากในขากรรไกรกับปากกว้างสัมพันธ์กับการจัดการอาหารพืช ขาหลังแข็งแรงและรยางค์หน้าก็รับน้ำหนักได้ จึงไม่มองอย่างง่ายว่าเป็นเพียงสัตว์สองขาหรือสี่ขาอย่างใดอย่างหนึ่ง

3. หลักฐานสำหรับอนุมานนิเวศวิทยา

ศึกษาหน้าที่หงอนด้านเสียงและสัญญาณ ไม่อธิบายว่าเสียงร้องเฉพาะได้รับการยืนยันเหมือนบันทึกเสียงปัจจุบัน

การสร้างโมเดลทางผ่านในหงอนช่วยศึกษาความเป็นไปได้ของการสั่นพ้องเสียง นี่คือการคาดจากแบบจำลองกายภาพ ไม่ใช่การบันทึกเสียงร้องจริง ยังพิจารณาหน้าที่อื่น เช่น สัญญาณและการแยกชนิด สัดส่วนการใช้สองขาและสี่ขาก็ตีความจากโครงสร้างร่างกายกับงานวิจัยการเคลื่อนที่ ไม่ใช้ภาพเดียวกำหนดท่าปกติตายตัว

4. ข้อจำกัดของฟอสซิลและการสร้างภาพจำลอง

สังเกตร่างกายที่ใช้ฟันหลายซี่จัดการพืช ความยาวและรูปหงอนอาจต่างตามชนิดและช่วงเติบโต

ดูรอยพิมพ์ผิวหนังร่วมกับโครงกระดูกจะตรวจผิวเกล็ดและโครงสร้างพื้นฐานจากข้อมูลต่างชนิดได้ ในการจัดแสดงให้แยกโมเดลผ่าขวางที่แสดงภายในหงอนกับรูปลักษณ์ภายนอก ตรวจป้ายว่าภาพถ่ายฟอสซิลหรือการบูรณะทั้งตัว เชื่อมสีผิวหรือวิดีโอจำลองเสียงกับเนื้อหาโดยเข้าใจก่อนว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่บันทึกสัตว์มีชีวิต

หลักฐานและเอกสารอ้างอิง